Przejdź do głównej zawartości

Premiera "Szarej strefy" Teatru Netvor

 




9 listopada odbędzie się premiera Teatru Netvor pt. „Szara strefa”. Punktem wyjścia dla warstwy dramatycznej spektaklu są wywiady przeprowadzone z osobami queerowymi, kobietami oraz osobami heteronormatywnymi z doświadczeniem wojskowym. Ich zróżnicowane historie i perspektywy splatają się z archetypami postaci Achillesa i Patroklosa, Ateny, Ariadny oraz Minotaura. Warstwa performatywna spektaklu opiera się na świadomym zacieraniu granic pomiędzy różnymi estetykami i językami ruchu. Konwencja drag show spotyka się tu z kontemplacyjną i organiczną formą butō, dynamiczny voguing z ekspresją Tecktonika, a psychologiczny realizm z ruchem autentycznym i improwizacją.

Co się dzieje z tożsamością człowieka, gdy do jego domu gwałtownie wkracza wojna? Jakich wyborów musi dokonać w obliczu kryzysu, a co w sytuacji, gdy każdy dzień staje się cichą walką o prawo do bycia widzialnym? 

Kiedy pojawia się ranny, wszystko dookoła jest we krwi, śmierdzi, my to zmywamy. Tylko umyliśmy, a tu następny ranny, i znowu wszystko we krwi. Rany po minach bywają lekkie, a bywają takie, że to po prostu nie do zniesienia, gdy trzeba zmierzyć się z realnością oderwanych jelit albo jak oderwało nogę i trzyma się ona na tkance tłuszczowej. Trzeba jakoś ogarnąć tę nogę, oderwać deski ze skrzynek po amunicji i przymocować resztki nogi do tej deski. A krew leje się wszędzie.

Kiedy pojawia się ranny, wszystko dookoła jest we krwi, śmierdzi. Trzeba to zmywać. Nieustannie. Bo pojawia się następny ranny, i znowu wszystko jest we krwi. Tak tu wygląda życie. 

„Szara strefa”  jest zaproszeniem do spojrzenia na proces samoakceptacji nie jako na osiągnięty raz na zawsze punkt docelowy, lecz jako nieustanną drogę. To poruszająca opowieść o próbach odnalezienia własnego głosu pomiędzy tym, co dziedziczone, a tym, co świadomie wybrane; między społeczną normą a wolnością jednostki. 

Inspirując się również tekstami starożytnych dramatów, twórcy spektaklu szukają odpowiedzi na pytania o granice odwagi i poświęcenia, płynność ról społecznych, opór wobec władzy oraz przekraczanie narzuconych norm. Dialog między osobistym świadectwem a mitem pozwala ukazać tożsamość jako zjawisko ponadczasowe, nieustannie kształtowane w relacji między jednostką a otaczającym ją światem.

Ciało staje się językiem opowieści.

Warstwa performatywna spektaklu opiera się na świadomym zacieraniu granic pomiędzy różnymi estetykami i językami ruchu. Tradycja drag show spotyka się tu z kontemplacyjną i organiczną formą butō, dynamiczny voguing z ekspresją Tecktonika, a psychologiczny realizm z ruchem autentycznym i improwizacją. Przenikające się estetyki tworzą spójną przestrzeń sceniczną, w której ciało staje się podstawowym nośnikiem znaczeń, wyrażając to, co często wymyka się słowom i jednoznacznym definicjom.


Reżyseria, reżyseria światła Mariia Lisovska

Asystentka reżysera Nadiia Khrapenko

Dramaturgia i zbieranie wywiadów Mariia Lisovska, Nadiia Khrapenko, Vasylyna Martseniuk, Vladyslav Nesterchuk, Yoki Ziemnicki

Muzyka (kompozycja i wykonanie) Helga Szczebykina

Wideo/przygotowanie projekcji Paweł Zieliński

Zdjęcia Yuliia Sanina

Występują Vasylyna Martseniuk, Vladyslav Nesterchuk, Yoki Ziemnicki, Stefaniia Cherba

W spektaklu wykorzystano fragmenty wywiadów, „Antygony” Sofoklesa,  wiersza Maksyma Kryvcova, tekstów Łesi Ukrainki oraz teksty własne.

Teatr Netvor – interdyscyplinarny zespół artystyczny i społeczność skupiona wokół człowieka, jego wrażliwości i twórczego potencjału. Działalność grupy koncentruje się na tworzeniu przestrzeni sprzyjającej odwadze, rozwojowi, szczerej wymianie myśli oraz refleksji nad różnorodnymi wymiarami człowieczeństwa. 

Zespół realizuje spektakle, projekty edukacyjne i integracyjne, angażuje się w popularyzację ukraińskiego kontekstu kulturowego w Europie oraz podejmuje działania na rzecz przeciwdziałaniu dyskryminacji.

Spektakl powstał na podstawie performansu, który zajął I miejsce podczas Ponaduczelnianego Przeglądu Performansu w 2025 roku. Nagrodą była realizacja pełnoprawnego spektaklu, którego premiera odbędzie się w 2026 roku.

Premiera czwartek 19.11.2026, 19:00

Studio Na Grobli Instytutu Grotowskiego

Wstęp wolny, obowiązują bezpłatne wejściówki 

Czas trwania: 90 min 

Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe: niepełna nagość, tematy wojny i przemocy, drastyczne opisy.

16+

(mat.pras.)
Foto mat.teatru

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

„Natchnienie jest czymś ulotnym” – wywiad z krakowską malarką Ewą Kutermak-Madej

Artystyczne spojrzenie: Pochodzi Pani z rodziny artystycznej, czy zawsze wiedziała Pani, że będzie malarką?  Nie chciała się Pani zbuntować? Ewa Kutermak-Madej: Rzeczywiście pochodzę z rodziny artystycznej. Mój ojciec był pedagogiem ASP. Uczył rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Krakowie. Nie wyznaczało to jednak moich przyszłych wyborów. Od wczesnego dzieciństwa towarzyszyłam Tatusiowi, dzierżąc szkicownik, w wypadach na łono natury i biorąc udział w plenerach, które prowadził dla studentów. Zapełnione szkicowniki nie były początkiem dalszej drogi.  Od 4 roku życia brałam udział w teatrzyku, który prowadził znany aktor Jan Niwiński. Z tej „stajni” wyrośli znani aktorzy Monika Niemczyk, Ryszard Filipski, poetka Halina Poświatowska, Mietek Grąbka, Anna Dymna, Jan Frycz.   Nie zdecydowałam się na tę drogę pomimo albo dlatego, że w wieku 9 lat zagrałam główną rolę w „Cudzie w Alabamie” w Starym Teatrze. Świadomie myśląc o przebytyc...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...