Artystyczne spojrzenie

Foto: Łukasz Giza Panta rhei, jak twierdził Heraklit. Wszystko płynie, zmienia się, przekształca. To co stare odchodzi zastępowane przez to co nowe. Film Federico Felliniego z 1983 roku "E la nave va"  nie jest najwybitniejszym dziełem tego reżysera. "La dolce vita", "8 i 1/2" czy "Rzym" to klasyki, które moim zdaniem mniej się zestarzały niż przesadnie wystylizowany mocno teatralny  "A statek płynie". Film Felliniego sprzed 40 lat, jest nieco wymęczoną ramotką, obrazem dekadenckiego odchodzenia w przeszłość pewnych postaw, struktur społecznych, charakterystycznych mód i trendów, których świadomość przemijania i obumierania mają odchodzące w przeszłość wyższe sfery. Fellini pokazuje śmierć opery, tej najbardziej włoskiej ze sztuk i ludzi, którzy kurczowo trzymają się dawnego porządku, kultywują swoje chimeryczne zachowania, pełne fanaberii megalomańskie poglądy i narcystyczne postrzeganie rzeczywistości, poprzez pryzmat własnych zachcia...

Autor plakatu: Mariusz Napierała "A statek płynie" - o spektaklu w Muzycznym Teatrze Kapitol we Wrocławiu  Kiedy w 1914 roku z portu w Neapolu wypływa statek z dostojnymi pasażerami, nikt nie spodziewa się nadchodzącej katastrofy. W rejs wybierają się osoby, które chcą spełnić ostatnie życzenie zmarłej śpiewaczki operowej, Edmei Tetui i pożegnać ją podczas morskiej wyprawy zwieńczonej rozsypaniem prochów. Żałobna podróż w gronie dystyngowanych gości wydaje się być słodko-gorzkim zbiorowiskiem próżności i luksusu, zazdrości i bufonady. To zagranie w stylu Federico Felliniego, mistrza igrania z obrazem i słowem, który w filmie „A statek płynie” zaprasza do królestwa wybujałych osobowości. Rozkochani w operze, wyszukanym jedzeniu i pięknych strojach pasażerowie, wchodzący na pokład luksusowego statku transatlantyckiego, nie przeczuwają, że schyłek świata do jakiego przywykli, właśnie się rozpoczął. Film Federico Felliniego „A statek płynie” powstał w 1983 roku, teraz reżyser Woj...