Artystyczne spojrzenie

  Sezon 2025/2026 we Wrocławskim Teatrze Współczesnym zakończył się kilka dni temu, czerwcowym spektaklem "Dżuma. Reaktywacja" w reżyserii Marka Fiedora, zrealizowanym na podstawie spektaklu Kazimierza Brauna, którego premiera odbyła się w WTW 6 maja 1983 r. Co obejrzeliśmy w tym czasie? Przypomnijmy to co działo się podczas ostatnich miesięcy w teatrze mieszczącym się przy ulicy Rzeźniczej we Wrocławiu. W sezonie 2025/2026 zrealizowano 2 prapremiery i 2 premiery. 9 maja 2026 r., na Dużej Scenie odbyła się premiera spektaklu „Państwo Snu” wg powieści Alfreda Kubina pt. „Po tamtej stronie” w adaptacji i reżyserii Michała Kmiecika.  11 kwietnia 2026 r., na  Scenie na Strychu mogliśmy obejrzeć prapremierę spektaklu „Atlas ptaków” Aleksandry Zielińskiej w reżyserii Barbary Bendyk. Przedstawienie powstało na podstawie sztuki nagrodzonej w VI Konkursie Dramaturgicznym STREFY KONTAKTU.  24 stycznia 2026 r., na Dużej Scenie zaprezentowano publiczności premierowy spektakl „Lu...

Od 26 czerwca w sali na parterze Muzeum Wyspiańskiego w Krakowie prezentowane są prace Wyspiańskiego i Mehoffera z czasu wspólnego tworzenia podczas studiów w  stolicy nad Sekwaną. Wśród prezentowanych dzieł, pochodzących z kolekcji MNK, Muzeum Krakowa oraz zbiorów prywatnych, znajdują się m.in. wzajemnie malowane portrety oraz unikalny widok wnętrza ich paryskiej pracowni. Stanisław Wyspiański i Józef Mehoffer, najpierw uczniowie w Szkole Ćwiczeń w pałacu Larischa, następnie w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, a później studenci w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Wspólnie pracowali przy polichromii kościoła Mariackiego w Krakowie i niemal w tym samym czasie wyjechali do Paryża na dalsze studia malarskie. W stolicy Francji dzielili tę samą pracownię: najpierw przy rue de l’Echaude 14, a następnie przy avenue du Maine 14. Razem podjęli się wykonać projekty: witraży do krakowskiego kościoła Mariackiego (1890-1891), polichromii Rudolfinium w Pradze (1891), kurtyny dla Teatru Miejskiego...

Prace dziewięciu polskich malarzy, reprezentujące różne epoki i style, od wczesnego romantyzmu po okres międzywojenny, złożyły się na wystawę „Korzenie i niebo…”. Ekspozycja prezentuje szeroki wybór dotąd niepokazywanych w Polsce prac polskich artystów, obecnych w jednym z najważniejszych muzeów Ukrainy — Kijowskiej Narodowej Galerii Sztuki. Wystawa będzie dostępna dla zwiedzających od 26 czerwca 2026 r. do 18 października 2026 r. w MNK Sukiennice. Wśród prezentowanych artystów znajdują się zarówno twórcy pochodzący z Polski, jak i artyści związani z ziemiami ukraińskimi, którzy pracowali i kształcili się w podobnym kręgu kulturowym. Wystawa pokazuje, jak wspólne doświadczenia historyczne oraz kontakty artystyczne wpłynęły na rozwój sztuki i wzajemne inspiracje obu narodów. Wybrane na wystawę dzieła cechują się dużą różnorodnością, zarówno pod względem stylistycznym, jak i ikonograficznym. Na wystawie znalazły się prace zarówno twórców w różny sposób związanych z Ukrainą, czy to pr...

"Wieczne rodeo" w reżyserii Anny Karasińskiej debiutującej tym projektem we Wrocławiu to  niedługi (80 minut) performans zagrany przez niemal cały zespół Wrocławskiego Teatru Pantomimy z towarzyszeniem Dawida Sozańskiego i Wojciecha Rybickiego, którzy wystąpili gościnnie na deskach Piekarni. To był niesamowicie emocjonalny pokaz przygotowany na zakończenie sezonu teatralnego 2025 / 2026 we Wrocławskim Teatrze Pantomimy.  A zaczęło się od tego, co zwykle bywa na końcu, czyli od ustawienia aktorów do wieńczących spektakl ukłonów, które wywołały u sprowokowanych do tego widzów, oklaski, śmiechy i uśmiechy. Bo było zabawnie. "Wieczne rodeo" to  żywiołowo zagrana opowieść pantomimiczna o życiu i jego doświadczaniu, o tym co nas spotyka złego i dobrego, co wywołuje w nas zachwyt i rozpacz, co nas unosi i daje chęć do życia, ale też co nas dołuje.   Ten intrygujący performans okazał się być opowieścią powracającą do początków pantomimy, ale i pantomimą klasyczną z dodatkie...

  Spektakl Sen nocy letniej w Operze Wrocławskiej to baletowa wersja słynnej szekspirowskiej komedii wielokrotnie już ekranizowanej filmowo i wykorzystywanej teatralnie przez różnych twórców. Tym razem tę lekką, mocno uwspółcześnioną opowieść o miłości i jej zawirowaniach, o uczuciach i zazdrościach, złamanych sercach i magicznych przemianach wyreżyserowała znakomita choreografka Anna Hop (w Operze Wrocławskiej mogliśmy obejrzeć jej spektakl "Karnawał zwierząt"), która na deskach opery przygotowała wraz z Małgorzatą Szabłowską (scenografką, reżyserką świateł i zarazem autorką projekcji multimedialnych) i Katarzyną Rott (kostiumy) przedstawienie adresowane  przede wszystkim  do młodej publiczności, przyzwyczajonej do nowego odbioru rzeczywistości, do internetowego świata social mediów, filmików i rolek, które pokazują rzeczywistość wirtualną, w której wszystko szybko zmienia się i przekształca, a miłość bywa krótka i ulotna, zaś ulegający jej czarowi ludzie w każdej chwil...

  21 czerwca, w pierwszy dzień astronomicznego lata, Opera Wrocławska zaprasza mieszkańców i gości Wrocławia do wspólnego świętowania Święta Muzyki. Tego wieczoru muzyka wyjdzie poza mury teatru — na ulicę Świdnicką, przed gmach Opery Wrocławskiej — by stać się częścią miejskiego rytmu, spotkania i wspólnego przeżywania sztuki. Święto Muzyki zostało zapoczątkowane we Francji w 1982 roku i szybko stało się wydarzeniem obchodzonym w wielu miastach Europy. Jego idea jest prosta i piękna: w pierwszy dzień astronomicznego lata artyści wychodzą z muzyką w przestrzeń publiczną, zapraszając przechodniów, mieszkańców i melomanów do spontanicznego udziału w koncertach. Wrocławska odsłona wydarzenia po raz kolejny będzie miała operowy charakter. W ramach "VIVA OPERA #6" publiczność usłyszy fragmenty "Carmen" Georges’a Bizeta — jednej z najpopularniejszych i najbardziej rozpoznawalnych oper w historii. To muzyka pełna temperamentu, namiętności i dramatycznego napięcia, która od...

  Anusia (Anna Makowska - Kowalczyk) stoi przed czerwoną kurtyną na Dużej Scenie Wrocławskiego Teatru Lalek i patrząc na zaczarowany zegarek rozmawia z dziecięcą publicznością. Wyobraźcie sobie, że czas cofa się i Ania ma znów 11 lat i boi się ciemnosci. Baba Jaga wykorzystuje to i narzuca jej na głowę papierową torbę z wyciętymi otworami na oczy i porywa dziewczynkę do swego bajkowego domku w zaczarowanym lesie, gdzie toczy się akcja spektaklu "Wyobraź sobie...".  Ania ma nogę w gipsie, więc jej możliwości poruszania się są ograniczone. Trafia zatem do świata bajek Juliana Tuwima, a potem przenosi się do poetyckiej leśnej krainy wierszy Słowaka Jana Sedala i Czecha Ivana Wernischa. W tuwimowym lesie (warto tu zwrócić uwagę na fantastyczną scenografię Martina Chocholouska i kostiumy autorstwa Simony Rybakovej) pojawia się mnóstwo zwierzęcych postaci w niezwykłych kostiumach. Kot w wykonaniu Sławomira Przepiórki w czarnym kostiumie niczym hrabia Drakula wyleguje się w cynowej ...