Artystyczne spojrzenie

  Kim była Anna Jagiellonka? Ostatnią przedstawicielką jednej z najważniejszych dynastii w dziejach Polski, królową, córką Zygmunta I, siostrą Zygmunta II Augusta, żoną Stefana Batorego, fundatorką dzieł sztuki i strażniczką pamięci o Jagiellonach? A może przede wszystkim kobietą, która w czasach politycznej niepewności potrafiła przekuć dziedzictwo przeszłości w projekt dla przyszłych pokoleń? Wystawa „Anna Jagiellonka. Wszystkie twarze królowej”, przygotowana przez zespół Zamku Królewskim na Wawelu odkrywa na nowo postaci władczyni, której znaczenie przez stulecia pozostawało w cieniu bardziej rozpoznawalnych członków królewskiej rodziny. Od 22 października 2026 do 14 lutego 2027 roku zwiedzający będą przyglądać się Annie nie tylko jako królowej, lecz także jako kobiecie świadomie kształtującej własną pozycję i świadomie realizującej polityczne zamierzenia. Wystawa nie byłaby możliwa, gdyby nie zaangażowanie wielu – polskich i zagranicznych instytucji takich jak Katedra na Wawelu...

  Na wystawie „Anna Jagiellonka. Wszystkie twarze królowej” zwiedzający zobaczą m.in. portret królowej – zdjęty po 120 latach znad wejścia do Kaplicy Zygmuntowskiej w Katedrze wawelskiej. Przez ponad 200 lat monumentalne dzieło o wymiarach 222 x 138,5 cm uznawane było za XIX-wieczną kopię oryginalnego wizerunku. Bardzo słaba artystycznie klasa malowidła uzasadniała przypuszczenia ówczesnych naukowców.  Idea konserwacji ratującej obiekt, wysunięta przez prof. Andrzeja Betleja – dyrektora Zamku Królewskiego na Wawelu oraz dr Aleksandrę Holę – główną konserwator ZKnW rozpoczęła się w 2024 r. Prace konserwatorskie, sfinansowane przez Społeczny Komitet Odnowy Zabytków, wykazały, że portret pochodzi z XVI wieku. Obraz, który w dawniejszej literaturze uważano za mało wartościową, późniejszą kopię, okazał się oryginalnym dziełem nadwornego malarza Marcina Kobera. Nad jego konserwacją przez dwa lata (2024–2026) pracował zespół artystów konserwatorów dzieł sztuki: dr Angelika Bogdanowic...

Tadeusz Kościuszko – łowca wampirów na czele buntu kurierów rowerowych. Okradanie bogatych jako sposób na spełnienie marzeń o lepszym losie i groteskowy obraz korporacyjnego życia. Do tego demonstracja nienawiści na zlecenie – fantazja czy reality show? A także mit o Małpim Królu w bezdusznym świecie ludzi i algorytmów. Wszystko to na VIII Festiwalu Dramatu STREFY KONTAKTU, który odbędzie się w dniach 22-25 października. Program Festiwalu został skonstruowany tak, żeby pokazać różnorodność współczesnego polskiego dramatu. Przez cztery dni osiem teatrów zaprezentuje dziesięć dramatów, w tym pięć spektakli i pięć czytań performatywnych sztuk finalistek Konkursu Dramaturgicznego STREFY KONTAKTU. Jaki obraz świata wyłania się z tych ostatnich? Autorzy przyglądają się problemom i nierównościom społecznym, a także frustracji zwykłych ludzi. W "Scenach z życia biurowego" Adrian Misiura przedstawia groteskowy obraz korporacyjnego życia z (nie)poprawnością polityczną w tle.  Z kolei D...

  Teatr Polski w Podziemiu przygotowuje premierę „Ryszarda III” w reż. Pawła Świątka, krwawą i pełną zwrotów akcji historię domowej „wojny dwóch róż”. Premiera zaplanowana jest na 13 listopada w Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego.  „Ryszard III” Williama Shakespeare’a opowiada o zgorzkniałym lordzie, który chciałby osobiście odmienić oblicze królestwa Anglii. Stoi w cieniu, pokrzywdzony przez los doświadczeniem niespełnionej miłości, oszpecony garbem obserwuje poczynania nieudolnych bratanków, których decyzje pogrążają kraj w marazmie i chaosie. Niezgoda na obraz rzeczywistości, kreowanej przez panującego króla, popycha Ryszarda do zakulisowych działań ku zmianie. Szekspirowska opowieść o odrzuceniu, z którego kiełkuje determinacja, to pretekst dla dyskusji o granicach przekraczanych przez szaleńców, usprawiedliwiających obsesje dobrem swoich poddanych. Skąd my to znamy? Fascynujący proces przemiany wrażliwego intelektualisty w bezwzględnego tyrana, obserwowa...

Flamenco to nie tylko taniec! IV Festiwal Flamenco Miasto Krasnali / Ciudad de Duendes rozpocznie się w połowie listopada. Piano zamiast gitary, wiolonczela obok cajónu, flamenco flirtujące z jazzem, tangiem i world music, a na finał – powrót do źródeł. Od 15 do 22 listopada Wrocław po raz czwarty stanie się polskim centrum flamenco. Festiwal Flamenco Miasto Krasnali / Ciudad de Duendes pokaże, że za słowem „flamenco” kryje się znacznie więcej niż taniec. Organizowany od 2023 roku przez stowarzyszenie Fandango Polska festiwal powraca z czwartą edycją. W programie znalazły się trzy wieczory koncertowe, warsztaty oraz mini targi, a centrum festiwalowych wydarzeń ponownie będzie Sala Witrażowa przy ul. Purkyniego 1 we Wrocławiu. Od początku ideą Ciudad de Duendes jest pokazywanie flamenco w całym jego bogactwie – od najbardziej tradycyjnych form flamenco puro, przez spotkania z innymi gatunkami i kulturami, aż po eksperymenty, nowe instrumentarium i współczesne interpretacje. W tym roku o...

  Fort Sztuki 3026 to powrót jednej z ważnych niezależnych inicjatyw artystycznych Krakowa, obecnych od lat 90., tworzących przestrzeń dla sztuki aktualnej, performansu, wymiany idei i międzynarodowej współpracy. Fort Sztuki 3026 jest związany z 30. rocznicą rejestracji Stowarzyszenia Fort Sztuki (SFS) oraz 20. rocznicą decyzji o zawieszeniu jego działalności. Teraz, po 20 latach, Fort powraca – nie tylko po to, żeby przypomnieć swoją historię, ale także aby sprawdzić, co z jego idei pozostaje aktualne dzisiaj i jak znajdują się one w kontekście współczesnych instytucji kultury. Fort Sztuki 3026 to próba spojrzenia na działalność stowarzyszenia z dzisiejszej perspektywy – na jego dokonania, porażki, idee i postulaty, ale także na ich znaczenie dla współczesnych środowisk artystycznych. Artur Tajber, jeden z kuratorów Fortu Sztuki 3026, pisze: „Liczymy jednak na kontynuację naszych starań, na następczynie i następców, którzy na swój własny sposób i z korzyścią dla dobra publicznego ...

  "Ryk” to spektakl o wspólnocie zbudowanej na lęku i miłości. O przetrwaniu apokalipsy i osobistych tragedii, a także o złudnym poczuciu kontroli. To historia matek i córek rozgrywająca się na granicy rytuału, katastrofy klimatycznej i tego, co nieuchwytne. Zapraszamy na premierę spektaklu, który wyreżyserowała Palina Dabravolskaja. Białoruska aktorka, reżyserka teatralna i artystka interdyscyplinarna, jest znana również pod pseudonimem CHORNABROVA, łącząc w muzyce alternatywny hip-hop z folklorem w gatunku, który nazywa b-popem. Jej dorobek reżyserski obejmuje m.in. produkcje: „Kręgosłup” (Teatr Komuna Warszawa, koprodukcja Niemcy/Polska), „Bohaterki” (Divaldo Husa na provàzku, Czechy), „SARMATY/JA” – spektakl prezentowany w Seulu, Monachium, Hellerau, Krakowie i Lublinie. Jako aktorka i performerka współpracowała z różnymi warszawskimi instytucjami, m.in. z Nowym Teatrem, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Powszechnym, SDK, Instytutem Teatralnym, Muzeum Warszawy, Gunia Nowik Galler...