Artystyczne spojrzenie

  Życie pisze najlepsze i zarazem najgorsze historie, jakie tylko można sobie wyobrazić. Tej jesieni na scenie Teatru na Faktach w Instytucie Grotowskiego zagoszczą trzy poruszające spektakle. Każdy z nich będzie oparty na autentycznych świadectwach. Po raz pierwszy na tej scenie zaprezentują się artyści z Czarnogóry, przywożąc ze sobą przejmującą opowieść o obozie koncentracyjnym w Morinj. Powrócą także dwie z czerwcowych premier, przewrotna i pełna buntu „Inwazja” oraz pełna refleksji i zadumy „Czarna Skrzynka”. INWAZJA   Spektakl kolektywu Inwazja na podstawie tekstu Aliny Sarnackiej w reż. Aliny Kostiukovej Także w ramach projektu „Perform[ing] Poland” pt.–sob. 20–21.11.2026, 19:00 Sala Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego Wstęp wolny, wymagane pobranie bezpłatnej wejściówki. Bodźce sensoryczne i treści wrażliwe: przemoc seksualna, przemoc, wojna, dyskryminacja, czynności o charakterze seksualnym 18+ Spektakl o kobietach, które w czasie wojny walczą nie tylko o przet...

  11 grudnia 2026 roku na Scenie na Świebodzkim odbędzie się premiera spektaklu „Tartuffe” w reżyserii Anny Augustynowicz. Pokazy przedpremierowe rozpoczną się 5 grudnia. Anna Augustynowicz odczytuje komedię Molière’a przede wszystkim jako dramat rodzinny, a zarazem etyczny. Orgon przyjmuje pod swój dach Tartuffe’a, którego uważa za wzór pobożności i skromności. Pod wpływem przybysza stopniowo odwraca się od najbliższych, gotów oddać mu córkę za żonę i przepisać majątek. Ale czy tylko Tartuffe kłamie? Reżyserkę interesuje rozdźwięk między deklarowanymi zasadami a rzeczywistym postępowaniem bohaterów, których wyborami kierują również namiętności, pragnienia i własny interes. Ważne staje się rozróżnienie między etyką – zasadami zakorzenionymi w kulturze – a moralnością, zależną od wolnej woli i świadomych decyzji człowieka. Augustynowicz dostrzega również polityczny wymiar komedii. U Molière’a to monarcha ostatecznie przywraca sprawiedliwość. Czy jednak potrzebujemy takich arbitrów? ...

Muzeum Architektury we Wrocławiu zaprasza na spacer, podczas którego opowiemy o wybranych dziełach Anny Szpakowskiej-Kujawskiej w przestrzeni miejskiej. "Sztuka w mieście. Anna Szpakowska-Kujawska" - spacer sobota, 14 listopada 2026 r., godzina 14.00 Spotkanie zacznie się nad Odrą, a dokładnie przy instalacji WRO usytuowanej przy Moście Grunwaldzkim, na bulwarze Marii i Lecha Kaczyńskich. To właśnie w tym miejscu opowieść o twórczości Anny Szpakowskiej-Kujawskiej spotyka się z historią jednego z najważniejszych wydarzeń artystycznych powojennego Wrocławia - Sympozjum Plastycznego Wrocław’70 i propozycją artystki, która zakładała realizację wizji barwnych balonów w formie ludzkich figur, wypuszczanych z dryfującej po Odrze łodzi. Nad rzeką będzie można posłuchać także o monumentalnej dekoracji ściennej, którą artystka stworzyła w 1972 roku dla Instytutu Matematycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Inspiracje związane z przestrzenią i ruchem zyskały tu trwałą formę: spiralnie wir...

  9 listopada odbędzie się premiera Teatru Netvor pt. „Szara strefa”. Punktem wyjścia dla warstwy dramatycznej spektaklu są wywiady przeprowadzone z osobami queerowymi, kobietami oraz osobami heteronormatywnymi z doświadczeniem wojskowym. Ich zróżnicowane historie i perspektywy splatają się z archetypami postaci Achillesa i Patroklosa, Ateny, Ariadny oraz Minotaura. Warstwa performatywna spektaklu opiera się na świadomym zacieraniu granic pomiędzy różnymi estetykami i językami ruchu. Konwencja drag show spotyka się tu z kontemplacyjną i organiczną formą butō, dynamiczny voguing z ekspresją Tecktonika, a psychologiczny realizm z ruchem autentycznym i improwizacją. Co się dzieje z tożsamością człowieka, gdy do jego domu gwałtownie wkracza wojna? Jakich wyborów musi dokonać w obliczu kryzysu, a co w sytuacji, gdy każdy dzień staje się cichą walką o prawo do bycia widzialnym?  Kiedy pojawia się ranny, wszystko dookoła jest we krwi, śmierdzi, my to zmywamy. Tylko umyliśmy, a tu nas...

Od 6 listopada 2026 roku do 6 stycznia 2027 roku Zamek Królewski na Wawelu zaprasza na wystawę "Ekstazy. Bernini na Wawelu" - trzecią odsłonę cyklu poświęconego arcydziełom rzeźby nowożytnej, zapoczątkowanego ekspozycjami "Ekspresja. Lwowska rzeźba rokokowa" (2023) i "Emocje. Lwowska rzeźba rokokowa" (2024). Tym razem w centrum opowieści znajdzie się ekstaza – stan graniczny, w którym intensywność przeżycia przekracza codzienne doświadczenie, prowadząc ku duchowemu uniesieniu, zachwytowi, a niekiedy także ku doświadczeniu śmierci. Punktem odniesienia dla wystawy jest twórczość Gian Lorenza Berniniego, jednego z najwybitniejszych artystów baroku. Bernini jako reżyser światła, ruchu i emocji potrafił nadawać rzeźbie niezwykłą dynamikę, a duchowe przeżycia ukazywać z poruszającą intensywnością. Szczególne miejsce na wystawie zajmą dzieła związane z jego słynną Ekstazą św. Teresy z Ávili, znajdującą się w kaplicy Cornaro w rzymskim kościele Santa Maria della V...

Zbliża się druga premiera sezonu 2026/2027 w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Będzie to nowa wersja mickiewiczowskich Dziadów wyreżyserowana przez Aleksandrę Popławską, która przygotowała niebanalny, nowoczesny, pełen młodzieńczej energii, dynamiczny spektakl, w którym muzykę stworzył Tomasz Organek, a podczas spektaklu jego utwory na żywo grać będzie Tomasz Mreńca.  Siódmego listopada zanurzymy się w świecie trochę pogańskim, trochę współczesnym. Realizatorzy akcję mocno uwspółcześniają, bohaterów ubierają w szalone kostiumy, każą im tańczyć techno podczas wielkiej rave'owej imprezy, przy czym  obsada jest mocno zaskakująca. Obok doświadczonych aktorów zobaczymy studentów AST. Zmierzą się oni z lekturowym, monumentalnym dziełem wieszcza, którego tekst zabrzmi w nowym kontekście i nabierze innych teatralnych odcieni.  O sztuce realizatorzy piszą przywołując klimat "Dziadów": "Nuda. Nuda świata, który został wyjaśniony do końca. Świata, w którym szkiełko i oko wyparło du...

  Komedia "Mąż i żona" napisana przez Aleksandra hrabiego Fredrę w 1821 roku pokazana na Scenie na Świebodzkim przez Teatr Polski, nie przypomina klasycznych inscenizacji fredrowskich z przeszłości. Co prawda piękne wersy napisane w XIX wieku przez Fredrę zostały zachowane niemal idealnie, jednak ani bohaterowie, ani ich otoczenie z dziewiętnastowiecznymi realiami nie mają wiele wspólnego.  Fredrowska czwórka uwikłana jest w miłosne intrygi i pożądania, które tak naprawdę są bardzo współczesną psychologiczną rozgrywką interesownych pań i panów, z których każdy kocha kogoś innego i czegoś innego po ukochanym oczekuje.  Wacław, majętny, nobliwy sześćdziesięciolatek (Dariusz Bereska) ożeniony z równie zamożną co kochliwą Elwirą (Martyna Witowska),  mimo iż od roku trwa w małżeńskich więzach, wciąż szuka nowych erotycznych podbojów w myśl powiedzenia "w starym piecu diabeł pali". Smali cholewki do młodziutkiej służącej Justysi (Marta Kulas), ale o żonę też jest zazdrosn...