"Słońce. Powietrze. Popiół" to majowa premiera zagrana w Teatrze Polskim w Podziemiu na scenie Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego w reżyserii Katarzyny Kalwat według tekstu austriackiej noblistki Elfriede Jelinek "Sonne. Luft. Asche" (2024). Ta elegia o słońcu, pełna ironii, smutku, żałoby zbiorowej i indywidualnej jest historią planety, która uwodzi i przyciąga nie tylko pięknem. Słońcem jest w spektaklu znakomita sopranistka Agata Zubel, nie wychodząca poza przestrzeń płonącej światłem kuli, której ośmiela się rozkazywać jedynie Furia (Agnieszka Kwietniewska), demoniczna i wściekła, niczym starożytna Bogini Matka, która mówi przewrotnie "Zadaniem Matki jest zabijać", a spektakl rozpoczyna narcystyczną pełną pychy odmianą "Ja, mnie, moje". Słońce zabija Ziemię i jej mieszkańców, którzy nieświadomi grożącej im śmierci, smażą się na plaży (świetna Janka Woźnicka jako Plażowiczka), zwabieni reklamami wypoczynku...
Blog o sztuce, teatrze i wydarzeniach kulturalnych