Artystyczne spojrzenie

  Tegoroczny Cracow Art Week, czyli KRAKERS  to odbywający się w kwietniu tydzień sztuki w krakowskich przestrzeniach, głównie w galeriach i muzeach, ale nie tylko; w niektórych z tych miejsc wciąż  wystawy te można obejrzeć jeszcze przez kilka kolejnych dni czy tygodni (MOCAK, Bunkier Sztuki). Tegoroczna edycja pod hasłem "Chwilami myślę, że śnię" przygotowana w nawiązaniu do powieści Witkacego (tytuł zaczerpnięty został z  "622 upadki Bunga"), to melanż najróżniejszych  wątków w sztuce najnowszej i to zarówno młodych, wchodzących dopiero na rynek wystawienniczy artystów/artystek/osób artystycznych, jak i na już uznanych  (Łukasz Stokłosa, Kris Marchlak), ale i ponownie odkrywanych, jak nieżyjący już od 2009 r. Franciszek Starowieyski - nieco zapominany jako twórca Teatru Rysowania i  scenograf. Wystawy w znakomitej większości odbywały się w małych kameralnych przestrzeniach, które ukryte w krakowskich zakamarkach, trzeba było odnajdywać niczym w jak...

Wrzesień to powakacyjny wysyp wernisaży i wiele wystaw, które jeszcze w sierpniu, u schyłku wakacji, zgromadziły mnóstwo widzów, znudzonych upałami i oczekujących bardziej intelektualnej rozrywki. Zarówno małe jak i większe galerie zaserwowały nam prawdziwe niespodzianki. W galerii Arttrakt we Wrocławiu pojawiła się działająca we Francji artystka Katarzyna Mądalska i jej niezwykła nasycona mistycyzmem i kolorami Rosario di Santa Caterina , ekspozycja kolaży, wielkoformatowych prac artystki, która już po raz drugi gości w tej niewielkiej galerii mieszczącej się na rogu ulicy Ofiar Oświęcimskich i placu Solnego. Artystka wykorzystuje symbolikę religijną, aby mówić o sprawach bardziej osobistych. W pracach tych przewija się motyw multiplikowania postaci kobiecej (w taki sposób, że przywodzi na myśl plafony włoskich kościołów albo dzieła włoskich mistrzów doby renesansu jak np. Michał Anioł czy Rafael) i przemyślnie udrapowanych tkanin przesłaniających postacie i stwarzających atmosferę ta...

W p a ździerniku chci a ł abym  polecić  wyst awy, które oprócz pięknej formy wizu alnej m aj ą  w sobie spor ą  dozę optymizmu, r a dości życi a i  koloru . Nic więc dziwnego, że z a cznę od FEMININUM, Wł adysł aw a Szyszki, kr a kowskiego m a l a rz a, który mistrzowsko portretuje kobiety, ubier aj ą c i rozbier aj ą c je niczym d a my z minionych epok. O tym iż dzieł a te powst a ły w trudnych p andemicznych cz a s a ch świ a dcz ą  wył ą cznie przemyślnie z a projektow ane m a seczki n am alow ane n a  tw a rz a ch urodziwych kobiet, którym płeć męsk a skł a d a wieczny hołd, uzn aj ą c siłę i moc urody, inteligencji intryguj ą cych boh a terek tych obr a zów, nierz a dko t a k m a leńkich, że trzeb a się im przygl ą d ać przez lupę. Wśród n a jnowszych pr ac Wł a dysł aw Szyszko  sporo jest  mini a turek utrzym a nych w ton a cji zielonej,  choć poj awi a j ą  się też  cz arno-bi ałe. Dominuj ą  jedn a k iskrz ą ce si...