Przejdź do głównej zawartości

Oniricon Wawelski - pokaz prac Małgorzaty Stachurskiej


Co łączy wawelskie skarby, przedstawienia zwierząt, królewskie uzbrojenie i świat marzeń sennych? Odpowiedź przynosi „Oniricon wawelski” – interwencja artystyczna Małgorzaty Stachurskiej prezentująca współczesną grafikę bezpośrednio w historyczne wnętrza Zamku Królewskiego na Wawelu. Od 19 listopada prace artystki można oglądać w przestrzeniach, które stały się źródłem ich inspiracji.

To nie jest tradycyjna wystawa. Grafiki Małgorzaty Stachurskiej odnajdziemy w kilku przestrzeniach Zamku, wśród wawelskich zabytków – w Zbrojowni, Gabinecie Porcelanowym, Gabinecie Kolekcjonera i w Skarbcu Koronnym. Dzięki temu zabiegowi aranżacyjnemu zwiedzający będą mogli bezpośrednio zestawiać współczesne interpretacje z historycznymi dziełami sztuki, odkrywając nieoczywiste związki między sztuką dawną a wyobraźnią artystki. Jak stwierdza kuratorka interwencji Justyna Osuch: „Artystka, posługując się klasycznymi technikami grafiki warsztatowej (akwaforta, akwatinta, mezzotinta, sucha igła), nie dokumentuje Wawelu w sensie dosłownym, lecz wydobywa jego symboliczne, historyczne i emocjonalne warstwy. Prezentowane prace stanowią osobisty „oniricon” – wizualny leksykon motywów i obiektów z wnętrz zamkowych, przefiltrowanych przez doświadczenie graficzki, konserwatorki i uważnej obserwatorki piękna”.

Wśród prezentowanych prac znalazły się „Symetria I” i „Symetria II” odnoszące się do figurek mopsów i postaci z Małpiej orkiestry Johanna Joachima Kaendlera, „Układanka” nawiązuje do eksponatów ze Skarbca Koronnego, a „Konstelacja” i „Polowanie” – do elementów uzbrojenia, „Karta Hańby” do masek katowskich, a „Sen” – do tryptyku Sąd Ostateczny naśladowcy Hieronymusa Boscha. Ponadto w Zbrojowni prezentowane są miedziane matryce do dwóch prac.

***

Małgorzata Stachurska – artystka i konserwatorka związana z Pracownią Konserwacji Malarstwa Zamku Królewskiego na Wawelu, tworzy w klasycznych technikach grafiki warsztatowej, przede wszystkim: akwaforcie, akwatincie, mezzotincie i suchej igle. Jej twórczość łączy precyzję warsztatu z fascynacją podświadomością, metafizyką oraz organicznymi formami.

„Oniricon wawelski” to zaproszenie do odkrywania Zamku na nowo, w sposób nieoczywisty – poprzez uważne spojrzenie, skojarzenia i własną wyobraźnię. To także szansa, by zobaczyć, jak historyczne dziedzictwo koresponduje ze sztuką współczesną i prowadzi z nią fascynujący dialog w jagiellońskiej rezydencji.


Pokaz trwa od 19 listopada do 28 lutego 2027 r.

Foto mat.pras.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

„Natchnienie jest czymś ulotnym” – wywiad z krakowską malarką Ewą Kutermak-Madej

Artystyczne spojrzenie: Pochodzi Pani z rodziny artystycznej, czy zawsze wiedziała Pani, że będzie malarką?  Nie chciała się Pani zbuntować? Ewa Kutermak-Madej: Rzeczywiście pochodzę z rodziny artystycznej. Mój ojciec był pedagogiem ASP. Uczył rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Krakowie. Nie wyznaczało to jednak moich przyszłych wyborów. Od wczesnego dzieciństwa towarzyszyłam Tatusiowi, dzierżąc szkicownik, w wypadach na łono natury i biorąc udział w plenerach, które prowadził dla studentów. Zapełnione szkicowniki nie były początkiem dalszej drogi.  Od 4 roku życia brałam udział w teatrzyku, który prowadził znany aktor Jan Niwiński. Z tej „stajni” wyrośli znani aktorzy Monika Niemczyk, Ryszard Filipski, poetka Halina Poświatowska, Mietek Grąbka, Anna Dymna, Jan Frycz.   Nie zdecydowałam się na tę drogę pomimo albo dlatego, że w wieku 9 lat zagrałam główną rolę w „Cudzie w Alabamie” w Starym Teatrze. Świadomie myśląc o przebytyc...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...