Przejdź do głównej zawartości

Laureaci Konkursu Dramaturgicznego Strefy Kontaktu



Laureatami VII Konkursu Dramaturgicznego STREFY KONTAKTU zostali: Daria Sobik, Beniamin Bukowski i Robert Traczyk. Werdykt poznaliśmy w niedzielę, 25 października 2026 r. Nagrody wręczono we Wrocławskim Teatrze Współczesnym na zakończenie VIII Festiwalu Dramatu STREFY KONTAKTU. Organizatorami Festiwalu i Konkursu są Wrocławski Teatr Współczesny i Miasto Wrocław.

Jury VII Konkursu Dramaturgicznego zdecydowało o przyznaniu trzech równorzędnych nagród w wysokości 33.333,33 zł (trzydzieści trzy tysiące trzysta trzydzieści trzy złote, trzydzieści trzy grosze) dla:

-  Darii Sobik za sztukę "Na wieczne nieoddanie",

- Beniamina Bukowskiego za sztukę #Monkeyhate,

- Roberta Traczyka za sztukę "Niech mnie krew Pańska zaleje".


W Jury Konkursu zasiedli: Magdalena Drab, Jolanta Kowalska, Ryszard Koziołek i Katarzyna Niedurny (przewodnicząca Komisji).


Komisja Artystyczna WTW w składzie: Anna Dąbrowska, Marek Fiedor – przewodniczący, Agnieszka Majcher, Katarzyna Migdałowska, Ryszard Nowak) zdecydowała o nieskierowaniu do realizacji scenicznej żadnego z tekstów z tej edycji konkursu.


O czym są nagrodzone sztuki?


"Na wieczne nieoddanie" to dramat o o sprzątaczkach, które postanawiają na własną rękę odzyskać sprawczość nad swoim życiem. Jak mówi autorka, Daria Sobik: „To opowieść o podziałach klasowych, nierówności ekonomicznej, przemocy, ale też o sprawiedliwości, po którą sięgają główne bohaterki”. Trzy dojrzałe kobiety zabierają swoim pracodawcom coś, czego „mają więcej”. Bohaterki próbują zrekompensować sobie nie tylko niskie zarobki, ale i całe swoje nieudane życie.


Beniamin Bukowski, autor #Monkeyhate, pierwotnie planował stworzyć dramat dla dzieci. „W mojej głowie pojawił się chiński mit o Małpim Królu, figurze przewrotnego buntownika, i związana z nim Podróż na Zachód. Na etapie przygotowań do napisania tekstu natrafiłem zaś na informację o zjawisku, jakim jest tytułowy monkeyhate – torturowanie małp, wokół którego zgromadziła się sadystyczna społeczność internetowa”. Wychodząc od opisu tego zjawiska, autor stworzył poetycki esej teatralny o sadyzmie człowieka względem natury i bezduszności medialnych przekazów.


W sztuce Roberta Traczyka pt. "Niech mnie krew Pańska zaleje" Tadeusz Kościuszko w magiczny sposób powraca na ziemię w XXI wieku. „Wraz ze swoją emigrancką przyjaciółką organizuje powstanie kurierów przeciwko parze wampirów (dziwnie znajomych, jakby już kiedyś miał z nimi do czynienia), wpływowemu biznesmenowi z branży technologiczno-dostawczej oraz influencerce beauty. Tekst jest społecznym komediodramatem o godności pracy w epoce technofeudalizmu” – opisuje swoją sztukę autor.


Pięć sztuk finalistek Konkursu Dramaturgicznego zaprezentowano w formie czytań performatywnych na VIII Festiwalu Dramatu STREFY KONTAKTU:


- "Monkeyhate" Beniamina Bukowskiego w reż. Pameli Leończyk (realizacja: Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu),

- "Nienawiciel" Mateusza Kanabrodzkiego w reż. Macieja Ćwielucha (realizacja: Teatr Polski w Podziemiu),

- "Sceny z życia biurowego" Adriana Misiury w reż. Natalii Sołtysik (realizacja: Wrocławski Teatr Współczesny),

- "Na wieczne nieoddanie" Darii Sobik w reż. Darii Kopiec (realizacja: Teatr Modrzejewskiej w Legnicy),

- "Niech mnie krew Pańska zaleje" Roberta Traczyka w reż. Jadwigi Klaty (realizacja: Teatr Słowackiego w Krakowie).


Efektem wszystkich edycji Konkursu Dramaturgicznego STREFY KONTAKTU jest 30 spektakli repertuarowych: 13 w WTW oraz 17 w innych teatrach i Teatrotece WFDiF.


(mat.pras.)

 Foto F. Wierzbicki 





Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

„Natchnienie jest czymś ulotnym” – wywiad z krakowską malarką Ewą Kutermak-Madej

Artystyczne spojrzenie: Pochodzi Pani z rodziny artystycznej, czy zawsze wiedziała Pani, że będzie malarką?  Nie chciała się Pani zbuntować? Ewa Kutermak-Madej: Rzeczywiście pochodzę z rodziny artystycznej. Mój ojciec był pedagogiem ASP. Uczył rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Krakowie. Nie wyznaczało to jednak moich przyszłych wyborów. Od wczesnego dzieciństwa towarzyszyłam Tatusiowi, dzierżąc szkicownik, w wypadach na łono natury i biorąc udział w plenerach, które prowadził dla studentów. Zapełnione szkicowniki nie były początkiem dalszej drogi.  Od 4 roku życia brałam udział w teatrzyku, który prowadził znany aktor Jan Niwiński. Z tej „stajni” wyrośli znani aktorzy Monika Niemczyk, Ryszard Filipski, poetka Halina Poświatowska, Mietek Grąbka, Anna Dymna, Jan Frycz.   Nie zdecydowałam się na tę drogę pomimo albo dlatego, że w wieku 9 lat zagrałam główną rolę w „Cudzie w Alabamie” w Starym Teatrze. Świadomie myśląc o przebytyc...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...