Przejdź do głównej zawartości

Together 5 w Galerii Floriańska 22



Grafiki Antoniego Szoski i malarstwo Anny Pawełczak-Szoski, którzy od lat wspólnie prowadzą wystawienniczy projekt "Together", tym razem nie w nowojorskiej galerii, ale w samym centrum Krakowa w Galerii Floriańska 22 będzie można oglądać w styczniu  w dolnej przestrzeni wystawienniczej. Twórczość artystów krakowskich (choć rodzinnym miastem pani Anny są Gorlice), po krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych to pokaz o tyle niezwykły, iż każde z twórców to odmienna osobowość, odmienny artystyczny temperament, inny gatunek uprawianej sztuki, odmienne techniki i stylistyka. A jednak coś ich artystycznie łączy. Myślę, że to znakomity warsztat, przemyślane formy i mniej lub bardziej świadome zmierzanie ku abstrakcji i pewne zakotwiczenie w realnej rzeczywistości.

 Antoni Szoska to krakowski grafik, specjalizujący się w narracyjnych linorytach łączących słowo-napis-bon mot z ironiczno-filozoficznym przesłaniem. Jest też wykładowcą akademickim (Wydział Intermediów na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie), krytykiem, ale i performerem. Jego grafiki nawiązują do performansów, które uprawia od lat. Jako teoretyk pisze w "Liście otwartym artysty performułującego do  galeryjnych": "Dla mnie studia na krakowskiej ASP miały głębszy sens twórczy, nie jedynie zdobycie warsztatu w dziedzinie grafiki artystycznej" (tekst zamieszczony na łamach krakowskiego magazynu Sztuk-Puk. Jest to jednak stwierdzenie dość przewrotne. Mało który z grafików, wykorzystuje erudycyjną wiedzę do tworzenia prac-pułapek, trudnych, nieco hermetycznych, mocno nasyconych refleksjami nad otaczającym nas światem, który w przeciwieństwie do dzieł graficznych Antoniego Szoski bynajmniej nie jest czarno-biały, lecz pokazuje wiele odcieni, skłaniając do refleksji. Antoni Szoska jest intelektualistą i jako performer porusza się po filozoficznych płaszczyznach sztuki, w której można odnaleźć także  fascynację sztuką japońską i japońskim tańcem oraz teatrem butoh. 

W przeciwieństwie do intelektualizmu Antoniego Szoski, dla którego jest on w performansach ważny, Anna Pawełczyk -Szoska jest w sztuce dużo bardziej emocjonalna. Tworząc akrylowe prace wychodzi od natury, inspirując się pejzażem i martwą naturą (zwłaszcza kwiatami), tworzy kompozycje floralne zmierzające do abstrakcji, czasem niezwykle delikatnie i pastelowo zamieniając kształty w mało rozpoznawalne formy. Ta upraszczająca poszczególne elementy pejzażu, coraz dalsza od realizmu tendencja, jest być może u artystki efektem przemyślenia sztuki Jerzego Nowosielskiego. Krajobrazy i kwiaty na niektórych obrazach Anny Pawełczak-Szoski  zmieniają się, tak że z trudem je rozpoznajemy. Jest to rodzaj pełnej wrażliwości na kolor  abstrakcji lirycznej. Na swój sposób w galeryjnej sali, podczas trwania wystawy TOGETHER 5, twórczość Anny Pawełczak- Szoski staje się dopełnieniem mocnych, pełnych werbalnych podtekstów  i  erudycyjnych konotacji grafik Antoniego Szoski. 

Wystawa w Galerii Floriańska 22 to kolejna odsłona pełnego niespodzianek żywiołu dwojga artystów, którzy  RAZEM realizują swój dwojaki, odmienny sposób percepcji świata.

Warto zobaczyć tę artystyczną wymianę twórczych impulsów, stanowiących komentarz do wieloznacznej rzeczywistości, która nas otacza.

Wystawa czynna będzie od 22 stycznia do 14 lutego 2026 r. 

Ekspozycja pod patronatem



Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O malarstwie Waldemara Libery

Ekspresjonistyczne, mroczne portrety Waldemara Libery można obecnie oglądać w krakowskiej galerii Floriańska 22 na wystawie "Whateverities of 3D". Postacie, w większości o zdeformowanych twarzach, często z zaciśniętymi ustami i zamkniętymi oczami, zdają się być namalowane zgodne z twierdzeniem słynnego francuskiego ekspresjonisty rosyjskiego pochodzenia Chaima Soutine'a "Deformacja to życie". Waldemar Libera, urodzony  w 1983 roku w Tarnowie, ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest twórcą poruszającym się w szeroko pojętym nurcie ekspresjonistycznym. W jego pracach dopatrzyć się można fascynacji przedwojennymi ekspresjonistami (Kokoschka, Kirchner, Nolde, Rouault), ale też  rozwijającym się po II wojnie światowej abstrakcyjnym ekspresjonizmem spod znaku Bacona i de Kooninga. Bacon jak się wydaje najsilniej oddziałał na Waldemara Liberę, na jego sposób postrzegania postaci ludzkiej...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej