Elżbieta Terlikowska jest scenografką i kostiumolożką, Zajmuje się również grafiką użytkową oraz małą formą graficzną. W 1974 roku obroniła dyplom realizowany pod kierunkiem profesora Krzysztofa Meissnera na Wydziale Projektowania Form Przemysłowych wrocławskiej PWSSP. W pracowni profesora Józefa Hałasa zrealizowała również dyplom malarski. W roli scenografki i projektantki kostiumów zadebiutowała w 1986 roku (Nowe Wyzwolenie wg Witkacego w reżyserii Jerzego Bielunasa, Opera Wrocławska). Jest autorką licznych wystaw indywidualnych oraz realizacji scenograficznych i telewizyjnych. Została uhonorowana wieloma prestiżowymi nagrodami z zakresu plastyki i scenografii zarówno w kraju, jak i za granicą.
Tytułowy rowerek stanowi skojarzeniowy fundament, na którym Terlikowska osadza całą warstwę narracyjną wystawy. Jest on bezpośrednim odwołaniem do dziecięcego wspomnienia artystki o jej ojcu, który był wówczas zapalonym kolarzem. Jest też symbolem nomadyczności najmłodszych lat rozpiętych pomiędzy podwórkami Wrocławia a domem dziadków na Podlasiu. W swojej ekspozycji twórczyni wydobywa jednak całą tajemniczość, mistyczność i melancholię tego okresu. Jak zauważa autor tekstu katalogowego, Aleksander Jasiński, Terlikowska ukazuje dzieciństwo wraz z jego smutkiem, przemijaniem, które jest w nie wpisane oraz z całą dziecięcą, niezrozumiałą dla dorosłych symboliką. W budujących prezentację lalkach-kolażach ulokowany jest bowiem pewien pierwiastek nieoczekiwanego i nieprzewidywalnego. Ich patchworkowa natura jest trochę jak wspomnienie z dzieciństwa – poskładane z pokruszonych części, wydartych czasowi – pisze krytyk. O teatralno-metafizycznej atmosferze osnuwającej wystawę wspomina również jej kurator, Mirosław Jasiński, który odnotowuje, iż: Z imponującą siłą i sugestią przypomina ona wzruszenia i przeżycia z „Umarłej klasy” Tadeusza Kantora.
Tym, co szczególnie unaocznia widzowi ekspozycja „Rowerek” Elżbiety Terlikowskiej jest jednak to, jak głęboka i nierozerwalna pozostaje relacja pomiędzy dzieciństwem a sztuką. Ekspozycję można oglądać do 30 grudnia 2025. Wstęp na wystawę jest bezpłatny.
(mat.pras.)
Zdjęcia dzięki uprzejmości Galerii Miejskiej we Wrocławiu
Komentarze
Prześlij komentarz