Pomiędzy nimi sytuować można prace Grzegorza Wnęka w Galerii Floriańska 22, który na skromniejszą i mniej agresywną skalę tworzy dużo bardziej introwertyczny, choć podobnie nasycony bólem i strachem obraz koszmarnego świata, od którego można próbować odseparować się w kryjówce na drzewie. Ledwo zarysowanej między konarami drzewa. Pustej. Na obrazach w koronach drzew przypominających ludzkie kończyny nie widać ludzi, których by te gałęzie chroniły. Ludzie są niewidoczni. Albo tak dobrze ukryci, albo może nie udało im się uciec i zginęli? Jak zwykli przypadkowi ludzie na wojnie toczącej się na Ukrainie. Te skojarzenia w obecnych czasach są nieuniknione, choć może nie stały u podstaw stworzenia tego cyklu przez krakowskiego malarza. Jednak ten kontekst - sytuacja ciągłego zagrożenia może przenikać widza patrzącego na te prace.
To co oglądamy w Galerii Floriańska 22 jest zaprzeczeniem wszystkiego co jaskrawe, medialne, celebryckie, łatwe, kiczowate. Miejscem, na które nie kierują się obiektywy aparatów fotograficznych, ani łapczywe spojrzenia fotograficznych łowców interesujących ujęć przyrody, jakich pełne są dziś media społecznościowe i portale internetowe. Świat przedstawiony w tym malarskim cyklu Grzegorza Wnęka jest zupełnie odmienny. Nie ma tu łatwej urokliwości ani kontemplacji banalnego pejzażu. Jest fragment tajemniczego miejsca, gniazda jakie skrywa sekrety w swoim wnętrzu.
Cykl Domek na drzewie prezentowany w Galerii Floriańska 22 zainspirowany został autentycznym miejscem stworzonym na gruszy."Natura jest istotnym czynnikiem dla mnie. Malując ten cykl chciałem skupić się na przetworzeniu formy drzewa, zamienienia jej na materię farby", mówi artysta.
W Chinach drzewo gruszy symbolizowało rozstanie i żałobę. W starożytnej Grecji grusza była symbolem bogini Hery; z jej pnia wyrzeźbiono niegdyś posąg Hery w Heraionie koło Myken. Drzewo gruszy jest jednym z tych, których nie może dosięgnąć Tantal skazany na wieczne męki w Tartarze.
W folklorze słowiańskim mówi się o związkach tego drzewa ze zmorami, które mogły zmieniać się w grusze. Ponadto często pojawia się to drzewo w opowieściach związanych z diabłem. To symboliczne drzewo, które stało się motywem, jaki Grzegorz Wnęk wykorzystał jako temat przewodni w swoich malarskich opowieściach o wspomnieniach, które istniały wcześniej całkiem realnie, a teraz stały się powoli zanikającym zarysem historii, jaka z czasem przekształciła się w coś niewyraźnego, bolesnego, ale wciąż pulsującego w pamięci. Na obrazach domek na drzewie jest jedynie śladem, zarysem tego co kiedyś było.
Jak napisał teolog i filozof Jan z Damaszku (675-749): "Bo obraz jest środkiem do przypominania"*, a szesnastowieczny włoski teoretyk sztuki Leone Battista Alberti stwierdził iż "obrazem nazywa się też to, co w zagadkowej postaci daje zarys rzeczy przeszłych"**. Słowa te odnieść możemy do tego co znalazło się na najnowszej ekspozycji malarstwa Grzegorza Wnęka.
Obrazy, które oglądamy w galerii Floriańska 22 malowane mocną grubą warstwą farby, są mroczne, brutalne, ekspresyjne. Nie pokazują swego wnętrza, lecz jedynie jego cienką zewnętrzną "otoczkę". Nie odsłaniają wrażliwego środka, lecz jedynie aluzyjnie odnoszą się do pewnego motywu, pewnej sytuacji, która została ukryta. Są wycinkiem świata, który pełen jest bólu i cierpienia, który mniej lub bardziej nas dotyka. To wizja niełatwa w odbiorze, choć przejmująca. Warto się zmierzyć z tym malarstwem, bo chyba każdy ma swój "domek na drzewie" pełen wspomnień, o których trudno zapomnieć.
Wystawa "Domek na drzewie" Grzegorza Wnęka w Galerii Floriańska 22 w Krakowie czynna będzie od 10 do 30 października.
Komentarze
Prześlij komentarz