Przejdź do głównej zawartości

Warto zobaczyć w polskich galeriach, odcinek 44

 


W styczniowym odcinku cyklu "Warto zobaczyć" zachęcam do obejrzenia ekspozycji, które stanowią refleksje artystów nad krajobrazem, historią i śmiercią. 

Pierwsza z polecanych wystaw to prezentacja cyklu grafik krakowskiego artysty Andrzeja Najdera "Inverso" w Galerii Floriańska 22 w Krakowie. Wykonane techniką heliograwiury prace są, jak sądzę, współczesnym efektem poszukiwania artystycznego ekwiwalentu czystego pejzażu, pozbawionego ludzkiego sztafażu.


Cykl dwudziestu czterech czarno-białych prac, niewielkich rozmiarów, nawiązuje klimatem do dzieł dziewiętnastowiecznych romantyków niemieckich, uwieczniających groźne piękno surowej natury. Na wystawie można również zobaczyć miedzianą matrycę. Wystawa czynna będzie do końca stycznia. 28 stycznia w galerii odbędzie się uroczysty finisaż wystawy z udziałem artysty. Wstęp wolny. 


Druga z interesujących wystaw to "Duszyczki" w Shefter Gallery w Krakowie, gdzie swoje prace pokazuje wrocławska artystka Alex Urban i krakowska malarka i graficzka Agata Kus. Niesamowite wielkie martwe natury, sceny pogrzebowe, ironiczne diabelskie postacie (jest nawet szatan z telefonem komórkowym), upiorne dziewczynki i sceny pełne przemocy znajdziemy na tej wystawie, na którą niezwykle trudno się dostać, bo trzeba się wcześniej umówić telefonicznie na zwiedzanie (czynna jest obecnie od godziny 14.00). Wstęp wolny. Wystawa czynna do 22 stycznia. 

Trzecia z wystaw, które po prostu trzeba zobaczyć to "Późne lato. Anubis w Walencji" Joanny Karpowicz w Galerii Artemis w Krakowie. Spacer melancholijnego Anubisa po pustych miastach, wizyta w opustoszałym kinie i odpoczynek w bajecznie zielonej scenerii, nad strumieniem z kamieniami, które przyjemnie chłodzą w gorący dzień... To trzeba zobaczyć, zwłaszcza że dużo tu urokliwego francuskiego klimatu, a w tytułach odnajdziemy aluzje do piosenek o miłości Charlesa Trenneta, kompozytora przedwojennych szlagierów. Mistrzowskie malarstwo, nieco melancholii i piękno przyrody... Wstęp wolny. Wystawa czynna do 10 lutego.


Warto obejrzeć także niesamowitą "husycką" wystawę zbiorową "Husitky na Baltu" w galerii Ronda Sztuki w Katowicach, gdzie swoje prace, który łączy motyw wody, pokazują czescy twórcy. Są to: Adrian Altman, Veronika Čechmánková, Barbora Kleinhamplová, Eliška Konečná, Kateřina Konvalinová, Marie Lukáčová, Jan Matýsek, Michael Nosek, Kateřina Olivová,  Lucia Sceranková, Linda Wrong. Oprócz malarstwa i  art obiektów, video artów (skonfundowany karp nad morzem!) są tu też prezentowane tekstylne kolorowe zwisające z sufitu maski Michaela Noseka inspirowane sztuką indonezyjską. Wstęp wolny. Ekspozycja czynna do 10 lutego. 

Ostatnia z ekspozycji, które warto zobaczyć w styczniu znajduje się w przestronnym wnętrzu galerii Neon we Wrocławiu. Prezentacja "Po horyzont" Jacka Szewczyka to grafiki i rysunki z lat 1998-2021. Niektóre serie jak "Polskie drogi" czy" Rysunki pandemiczne" tworzące horyzontalne pasy ciągnące się przez szerokość galerii, stanowią rodzaj artystycznego pamiętnika graficznego wykonanego techniką akwaforty. Wstęp wolny. Ekspozycja czynna do końca stycznia.

Kolejny odcinek cyklu "Warto zobaczyć" pojawi się w połowie lutego.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

O malarstwie Waldemara Libery

Ekspresjonistyczne, mroczne portrety Waldemara Libery można obecnie oglądać w krakowskiej galerii Floriańska 22 na wystawie "Whateverities of 3D". Postacie, w większości o zdeformowanych twarzach, często z zaciśniętymi ustami i zamkniętymi oczami, zdają się być namalowane zgodne z twierdzeniem słynnego francuskiego ekspresjonisty rosyjskiego pochodzenia Chaima Soutine'a "Deformacja to życie". Waldemar Libera, urodzony  w 1983 roku w Tarnowie, ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest twórcą poruszającym się w szeroko pojętym nurcie ekspresjonistycznym. W jego pracach dopatrzyć się można fascynacji przedwojennymi ekspresjonistami (Kokoschka, Kirchner, Nolde, Rouault), ale też  rozwijającym się po II wojnie światowej abstrakcyjnym ekspresjonizmem spod znaku Bacona i de Kooninga. Bacon jak się wydaje najsilniej oddziałał na Waldemara Liberę, na jego sposób postrzegania postaci ludzkiej...

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...