Przejdź do głównej zawartości

"Wspólnota" w szczecińskim Muzeum Narodowym

 


„Wspólnota” to tytuł jednej z wystaw w MNS (obok „Siły Kobiet”), będących kontynuacją Festiwalu DUOS, który dwukrotnie w tym roku odbył się w Kilifi w Kenii. Zorganizowany przez Akademię Sztuki w Szczecinie oraz Muzeum Narodowe w Szczecinie, stanowi część projektu TPAAE. Głównym celem Festiwalu jest wymiana doświadczeń w obszarze sztuki tradycyjnej i współczesnej Polski i Kenii, poznawanie współczesnych twórców oraz form edukacji artystycznej w tych rejonach świata.

W ramach Festiwalu „DUOS” artystki i artyści z Kenii i Polski, pracując w duetach, zrealizowali wspólne projekty, dzielili się swoim doświadczeniem ze studentami i studentkami Uniwersytetu Pwani i lokalną społecznością na wybrzeżu kenijskim. Efekty tej współpracy prezentowane były w przestrzeni publicznej Kilifi, 50 kilometrów na północ od Mombasy. Od października 2021 artyści polscy i kenijscy kontynuują pracę w Szczecinie, a ich finalne projekty zaprezentowane zostaną w ramach wystawy zbiorowej w Muzeum Narodowym w Szczecinie – Muzeum Sztuki Współczesnej (wernisaż 12 listopada 2021).

Uwaga kuratorów pierwszej edycji Festiwalu w Kilifi (luty/marzec 2021), Zorki Wollny i Łukasza Jastrubczaka, skupiła się na lokalnych społecznościach zamieszkujących tereny wokół zatoki Kilifi – przede wszystkim, na stanowiący większość lud Giriama. Bezpośrednia współpraca z jego przedstawicielami była kluczowym elementem tego Festiwalu, dedykowanego pojęciu „wspólnoty”. Zaproszeni artyści i artystki, w większości wykładowcy i wykładowczynie Akademii Sztuki w Szczecinie, uznani i cenieni na rynku sztuki oraz praktykujący w regionie Kilifi twórcy, którzy zaczynają swą przygodę ze sztuką bądź czekają na większe docenienie, stworzyli osiem duetów. Wraz z asystującymi im studentami i studentkami z Uniwersytetu Pwani, lokalnymi aktywistami, zespołami taneczno-muzycznymi oraz dziećmi i młodzieżą, uczęszczającymi do lokalnej, oddolnie założonej szkoły podstawowej, stworzyli swoistą, tymczasową „wspólnotę”.

Anna Nowicka, choreografka i Simba Wanga, tradycyjny zespół muzyczno-taneczny z plemienia Giriama pracowali nad wspólnym przedstawieniem, którego bohaterką była legenda ludu Giriama – Mekatilili Wa Menza, wojowniczka o emancypację Giriama spod rządów brytyjskich kolonizatorów. Małgorzata Mazur i Zippy Kimundu rozpoczęły film dokumentalny o innym lokalnym zespole Zaire Ngome Msaga Pore, który przygotowywał się do występu w ramach finału Festiwalu DUOS. Mohamed Mbwena Omar, który zajmuje się przede wszystkim malowaniem szyldów sklepów, barów, zakładów rzemieślniczych i usługowych razem ze szczecińskim street-artystą Piotrem Paukiem, stworzyli mural na jednej ze ścian szkoły podstawowej. Powstała praca formalnie nawiązująca do grafiki znajdującej się na rewersie banknotów kenijskich (będących kwintesencją relacji społecznych),   która reprezentuje wartości takie, jak: nauka, praca, Afryka.

Jako duet fotograficzny, Biko Wesa i Witek Orski przyjrzeli się sposobom produkcji wina palmowego Mnazi, które jest ważną częścią tradycji ludu Mijikenda – dziewięciu plemion pochodzących z wybrzeża Kenii. Obecnie tradycja produkcji tego wina jest umniejszana i wymazywana (produkcja wina jest nielegalna) w narracji dominującego dyskursu politycznego.
Richard Onyango oraz Zbigniew Rogalski w swojej instalacji rzeźbiarsko-malarskiej odnieśli się do najstarszych archeologicznych szczątków ludzkich, znalezionych w Kenii, traktując je jako pretekst do poruszenia  tematu najważniejszej relacji między ludźmi – miłości.

Z inicjatywy dwóch duetów na terenie, na którym wkrótce zostanie zbudowana szkoła podstawowa Seahorse, powstało nieformalne Centrum Sztuki, przez miesiąc tętniące różnymi wydarzeniami artystycznymi. Szkoła Seahorse Dockers School, działająca od kilku lat w tymczasowym budynku, dedykowana jest dzieciom, których rodziców nie stać na podstawową edukację. Powstała z inicjatywy lokalnych aktywistów: Saida Chengo i Mramby Mweni.

Anna Orlikowska we współpracy z Castro Osore, Saidem Chengo, Mrambą Mweni i Łukaszem Jastrubczakiem zorganizowali dwutygodniowe warsztaty z lokalną młodzieżą, ich efektem były wizjonerskie modele przyszłej szkoły, mural przedstawiający rzut wioski widziany oczyma dzieci oraz seria glinianych rzeźb.

Castro we współpracy z Łukaszem Jastrubczakiem namalował iluzoryczne przedstawienie krajobrazu  znajdującego się za zamalowanym fragmentem muru – ziemi, którą zajął Uniwersytet Pwani (założony w 2007 roku), a która kiedyś była zamieszkana przez lud Giriama. Emilia Łapko w ramach aranżowanych sesji modowych fotografowała kostiumy zaprojektowane przez Wacu Kiharę, z lokalnego typu tkaniny zwanej kanga oraz polskiego lnu i uszyte przez lokalne krawcowe.

Ważnym projektem towarzyszącym Festiwalowi DUOS są KIDS Session – warsztaty dla dzieci realizowane przez  profesor Flavię Satrą, Rositę Deluigi i Giuseppe Capriotti z Uniwersytetu w Maceracie. W trakcie trwania drugiej edycji, na terenie szkoły Seahorse Dockers zrealizowane zostały również warsztaty z udziałem lokalnej młodzieży prowadzone przez Zuzannę Wollny.

 

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Sztuki Współczesnej, ul. Staromłyńska 1 

Wystawa czynna od 13 listopada 2021 do 16 stycznia 2022 roku 

Wernisaż: 12 listopada 2021, godz. 18.00

Organizator: Muzeum Narodowe w Szczecinie, współorganizator: Akademia Sztuki w Szczecinie


 

Artyści: Zippy Kimundu & Małgorzata Mazur, Castro Osore & Anna Orlikowska, Wacu Kihara & Emilia Łapko, Mohamed Mbwana Omar & Piotr Pauk, Biko Wesa & Witek Orski, Simba Wanga & Anna Nowicka, Richard Onyango & Zbigniew Rogalski; Mramba Mweni, Said Chengo & Łukasz Jastrubczak, Said Luganje Kahindi, Christian Niccoli 

Kuratorzy: Marlena Chybowska-Butler, Łukasz Jastrubczak, Zorka Wollny

Wystawie towarzyszyć będą wydarzenia (na wszystkie wstęp wolny):

13 listopada, godz. 17.00–18.00 – spotkanie z artystami i kuratorami, oprowadzanie po wystawie, MNSMSW

14 listopada, godz. 17.00–18.00 – spotkanie z artystami i kuratorami, oprowadzanie po wystawie, MNSMS



(mat.pras.)

 



 

 

 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

O malarstwie Waldemara Libery

Ekspresjonistyczne, mroczne portrety Waldemara Libery można obecnie oglądać w krakowskiej galerii Floriańska 22 na wystawie "Whateverities of 3D". Postacie, w większości o zdeformowanych twarzach, często z zaciśniętymi ustami i zamkniętymi oczami, zdają się być namalowane zgodne z twierdzeniem słynnego francuskiego ekspresjonisty rosyjskiego pochodzenia Chaima Soutine'a "Deformacja to życie". Waldemar Libera, urodzony  w 1983 roku w Tarnowie, ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest twórcą poruszającym się w szeroko pojętym nurcie ekspresjonistycznym. W jego pracach dopatrzyć się można fascynacji przedwojennymi ekspresjonistami (Kokoschka, Kirchner, Nolde, Rouault), ale też  rozwijającym się po II wojnie światowej abstrakcyjnym ekspresjonizmem spod znaku Bacona i de Kooninga. Bacon jak się wydaje najsilniej oddziałał na Waldemara Liberę, na jego sposób postrzegania postaci ludzkiej...

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...