Od 10 lipca w Pawilonie Józefa Czapskiego będą prezentowane dzieła artysty z kolekcji Jolanty z Wańkowiczów markizy de Boisgelin i jej męża Gillesa markiza de Boisgelin. Prace znajdują się w zbiorach Michaela Popiela markiza de Boisgelin w Kurozwękach. Stanowią jedną z najciekawszych prywatnych kolekcji malarstwa Czapskiego na świecie.
Józef Czapski przyjaźnił się z Jolantą i Gillesem, którzy kupowali jego obrazy jednocześnie wspierając artystę. Prawdopodobnie Czapski bywał w ich rodowym zamku w Coatguelen w Pléhédel w Bretanii i to właśnie tam pod urokiem pięknego, surowego wybrzeża miały powstać liczne w kolekcji obrazy o tematyce morskiej. Po przedwczesnej śmierci Jolanty, Gilles kontynuował zainteresowania żony i kupował obrazy Czapskiego. Najwcześniejsze dzieło w kolekcji zatytułowane Zadumany fryzjer pochodzi z roku 1953, natomiast ostatnie to Klatka schodowa z 1977 roku – przedstawienie schodów wiodących do pokoju Józefa Czapskiego i wyżej, do pokoju jego siostry Marii Czapskiej w Maisons-Laffitte pod Paryżem, w siedzibie Instytutu Literackiego i „Kultury”, gdzie rodzeństwo spędziło połowę swojego życia.
Z przyjaźni i przez splot ludzkich losów powstała jedna z najciekawszych prywatnych kolekcji malarstwa Czapskiego na świecie, a po kolekcji Barbary i Richarda Aeschlimannów z Chexbres w Szwajcarii, również największa. To w niej znajdują się jedne z najsłynniejszych obrazów Józefa Czapskiego: Autoportret z żarówką (1958 rok), Piesek w zielonym płaszczyku (Cierpliwy piesek) (1971 rok) czy Żółte stoliki i popielniczka (1957 rok). Na wystawie zaprezentujemy niemal 30 prac malarza: obrazy olejne i akwarele. Pokażemy również korespondujące z tematem dzienniki Czapskiego z Archiwum Józefa i Marii Czapskich. Z kolei ze zbiorów Michaela Popiela z Kurozwęk – rzadkie książki, zdjęcia, listy, ręcznie robiony kalendarz, a także sygnet rodowy.
Wystawa będzie otwarta do 13 marca 2022 roku.
Foto: mat.pras.
(inf. muzealna)

Komentarze
Prześlij komentarz