Koji Kamoji urodzony w 1935 r. przeprowadził się w latach 60. do Polski, Keiji Uematsu urodzony w 1947 r. - do Niemiec, a Yoshio Nakajima (rocznik 1940) do Szwecji. Wykształceni w Japonii przenieśli się do innego kręgu kulturowego, stając się przedstawicielami międzynarodowej awangardy. Wszyscy trzej dorastali w okresie powojennym, doświadczyli przemian gospodarczych, politycznych i społecznych i zetknęli się z konserwatywną tradycją skonfrontowaną z zachodnim konsumpcjonizmem i ekspansją kultury popularnej.
- Z artystycznego punktu widzenia wszystkich trzech twórców łączą: zainteresowanie filozofią i naturą, sięganie do źródeł sztuki konceptualnej oraz działania site specific, czyli tworzenie dzieła z myślą o konkretnym miejscu, w którym ma się ono znajdować - mówi Iwona Dorota Bigos, kuratorka wystawy.
Wystawa prezentuje realizacje w różnych mediach - od malarstwa, rysunku i rzeźby, poprzez film i fotografię, aż po dokumentację performansów. Zarówno podczas konferencji prasowej, jak i w czasie uroczystego otwarcia ekspozycji można było obserwować performance Yoshio Nakajimy.
W jednej z sal Pawilonu Czterech Kopuł pokazywane jest wielkoformatowe wideo, w którym Uematsu mierzy się z tematem siły grawitacji. Obejrzeć można tam również obiekt ze szkła i kamienia, który przeczy zasadom fizyki. Pokazane na wystawie prace fotograficzne i filmowe wzbogacone zostały medytacyjnymi elementami dźwiękowymi odliczanego w języku japońskim czasu.
Koji Kamoji nazywany polskim Japończykiem to artysta dobrze znany polskim odbiorcom sztuki, doskonale mówi po polsku. Na wystawie obejrzeć można przekrojową prezentację jego twórczości, między innymi wykonaną z papieru efemeryczną instalację "Przeciąg"z 1975 r., rysunkowy "Nagrobek, projekt" i towarzyszące mu listy artysty (2024). W jednej z sal znalazła się też najbardziej rozbudowana instalacja składająca się z czarno białych rysunków z lat 2011-2025. Koji Kamoji zestawia tu elementy tradycyjnej japońskiej kaligrafii z europejską abstrakcją. Są tu również minimalistyczne prace wykonane z takich materiałów jak drewno, kamienie czy metal. Specjalnie na wrocławską wystawę wykonane zostały prace z cyklu Drzewo i wiatr.
Prace trzech twórców spotykają się w przestrzeni Kopuły Zachodniej, gdzie prezentowane są instalacje rzeźbiarskie, malarskie i video.
Spora część wystawy poświęcona jest performatywnej działalności Yoshio Nakajimy. Tematyka jego prac ewoluowała od alarmowania o zagrożeniu dla Ziemi i krytyki konsumpcjonizmu, po realizacje malarskie nawiązujące do symboliki Słońca. Ważną częścią twórczości Nakajimy są działania happeningowe. Od pierwszych występów związanych z radykalną sceną artystyczną w Tokio lat 50., poprzez akcje z Rotterdamu i Antwerpii, aż do działań w Goeteborgu i małej wiosce na południu Szwecji (Ubbeboda), gdzie założył Centrum Sztuki.
Ostatnią część wystawy stanowi epilog w formie rozbudowanej instalacji malarskiej Nakajimy na dziedzińcu Pawilonu Czterech Kopuł.
Komentarze
Prześlij komentarz