"Świadomość lalki. Teatr form Jadwigi Mydlarskiej-Kowal" to wystawa poświęcona twórczości znakomitej artystki, absolwentki krakowskiej ASP (studiowała w latach 1964-71 w pracowni prof. Jana Szancenbacha i Tadeusza Kantora, a dyplom obroniła na wydziale grafiki w pracowni drzeworytu pod kierunkiem prof. Franciszka Bunscha), która przez wiele lat związana była z Wrocławskim Teatrem Lalek (współpracowała przy wielu spektaklach Wiesława Hejny) i Wytwórnią Filmów Fabularnych we Wrocławiu (pracowała m.in. jako asystentka scenografa przy filmie "Na srebrnym globie" Andrzeja Żuławskiego). Pierwsza odsłona, zupełnie inna, tej ekspozycji miała miejsce w Teatrze Lalek we Wrocławiu w 2016 r. i zorganizowana została z okazji jubileuszu 70-lecia tego teatru.
Jadwiga Mydlarska - Kowal (ur. w 1943 r. w Pilźnie, zm. w 2001 r. we Wrocławiu) projektowala kostiumy i lalki; współpracowała zarówno z teatrami lalkowymi przygotowującymi spektakle dla dzieci, jak i dla dorosłych oraz z teatrami dramatycznymi. Ekspozycję zorganizowano w Centrum Scenografii Muzeum Śląskiego w Katowicach; zajmuje dwa budynki należące do muzeum - stolarnię i łaźnię. Grupę wielkich postaci lalkowych można też oglądać w holu głównego budynku Muzeum Śląskiego na poziomie -2.
Ekspozycja prezentuje dokonania artystki, której wyobraźnia plastyczna była doceniana przez znakomitych reżyserów takich jak obecny na otwarciu wystawy Jacek Bunsch, który zwrócił uwagę na stałą obecność w jej pracach takich elementów jak transcendentność, metafizyka i wątki eschatologiczne, a także na niezwykłą biegłość w rysowaniu, dzięki której artystka potrafiła "uprzestrzennić grafikę i malarstwo". Reżyser, który współracował z Jadwigą Mydlarską-Kowal przy 16 spektaklach, wskazał na wpływy na jej twórczość takich artystów jak Tadeusz Kantor, Zdzisław Beksiński, ale też Duerer, Goya i Witold Wojtkiewicz. Artystka dysponowała bardzo rozległą wiedzą z historii sztuki, a jej projekty kostiumów to prawdziwe dzieła sztuki. Można się o tym przekonać wchodząc do budynku stolarni, gdzie w zimnym oświetleniu estradowym, przypominającym to z jakim mamy do czynienia podczas trwania spektaklu, możemy podziwiać zawieszoną u sufitu gromadę lalek z różnych spektakli (są tu m.in. lalki do ostatniego, nieukończonego spektaklu " Córka Króla Mórz") i co ciekawe lalki te poruszają się.
W pomieszczeniu słychać muzykę i można też obejrzeć nagranie video-artu z poruszającymi się ciałami naśladującymi ruchy lalek. W drugim budynku prezentowane są projekty i marionety zaprojektowane dla teatrów dramatycznych - mamy tu zatem wgląd w świat wykreowany przez Szekspira ("Wesołe kumoszki z Windsoru"), Franza Kafkę ("Przemiany"), Friedricha Dürrenmatta ("Wizyta starszej pani") i Tadeusza Różewicza ("Kartoteka"). Jadwiga Mydlarska-Kowal lubiła tworzyć scenografię utrzymaną w gamie jednorodnej (zarówno jesli chodzi o gamę barwną, gdzie występowały zazwyczaj jej ulubione szarości, czerń i złoto, jak i faktury), a jej ulubionym materiałem był tiul.
Ekspozycja czynna będzie do 22 kwietnia 2018 r.
Komentarze
Prześlij komentarz