Wystawa "Cricot idzie!" w krakowskiej Cricotece to ekspozycja pokazująca twórców, którzy związani byli z eksperymentalnym teatrem Cricot działającym w latach 1933-1938, stworzonym przez krakowskiego malarza Józefa Jaremę wraz z absolwentami Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Ekspozycja prezentuje twórczość malarską i rzeźbiarską takich artystów jak: Maria Jarema, Jonasz Stern, Henryk Wiciński czy Adam Marczyński - związanych potem ze słynną Grupą Krakowską. Dla Teatru Cricot tworzyli również Zbigniew Pronaszko, Czesław Rzepiński, Henryk Gottlib, Piotr Potworowski czy Zygmunt Waliszewski.
Wczesne cricotowe spektakle odbywały się w Kawiarni Plastyków znajdującej się przy ul. Łobzowskiej. Prezentowane były utwory Józefa Jaremy, Tytusa Czyżewskiego, Jalu Kurka, Witkacego oraz odkurzone dzieła dramaturgów z przeszłości: Fredry, Słowackiego, Wyspiańskiego. Wystawiona została również opera Pergolesiego "La serva padrona" i francuska farsa o mistrzu Pathelinie.
Ogromny sukces "Wyzwolenia" według Wyspiańskiego pozwolił Teatrowi Cricot przenieść się do Warszawy, lecz wybuch II wolny światowej przerwał dalszą działalność zespołu. W połowie lat 50. do tradycji Cricot nawiązał Tadeusz Kantor, tworząc z Marią Jaremą i Kazimierzem Mikulskim niezwykle oryginalny Teatr Cricot 2.
Ekspozycja w Cricotece to wystawa wspomnieniowa, pierwsza monograficzna wystawa poświęcona teatrowi Cricot. Większość eksponatów pokazywana jest publiczności po raz pierwszy. Dzięki licznym obrazom, grafikom, plakatom, zdjęciom ze spektakli teatralnych pokazuje dokonania twórców związanych z najdłużej działającym awangardowym teatrem międzywojnia; dokonania zarówno te zespołowe jak i indywidualne. Barwne osobowości związanych z teatrem malarzy, ich odmienne drogi twórcze wnosiły oryginalne spojrzenie na spektakle przygotowane w przedwojennym Krakowie.
Na wystawie warto zwrócić uwagę na prace takich artystów jak Maria Jarema, Zygmunt Waliszewski, Jan Cybis, Józef Czapski czy Henryk Wiciński.Teatr Cricot 2 zdominowany był przez osobę twórcy Tadeusza Kantora, a aktorzy i związani z nim artyści podporządkowani byli wizjonerskim projektom autora "Umarłej klasy". W przedwojennym teatrze Józefa Jaremy, nieco już zapomnianym przez teatralną publiczność, pojawiało się szereg wybitnych artystów odnoszących większe sukcesy malarskie czy rzeźbiarskie niż teatralne, o których mało kto dziś już pamięta..
Wystawa czynna do 19 sierpnia 2018 r.
Komentarze
Prześlij komentarz