Przejdź do głównej zawartości

"Sytuacja się zmieniła" w krakowskim Muzeum Narodowym

„Sytuacja się zmieniła” to nowa, czasowa wystawa sztuki polskiej XX i XXI wieku w Muzeum Narodowym w Krakowie. Prezentuje wybór najważniejszych dzieł powstałych od końca XIX wieku (projekty witraży Józefa Mehoffera z 1899 r.,), poprzez prace z pierwszych lat XX w. („Śnieg” Juliana Fałata z 1907 r.), aż do dziś (najmłodsza praca to Wota Natalii Wiernik z 2017 r.). Ekspozycja ta ma przypominać o Galerii Sztuki Polskiej XX wieku, która była ważną częścią muzeum, a w związku z wielkim pokazem twórczości Stanisława Wyspiańskiego została zamknięta. Prezentowana na II piętrze krakowskiego muzeum pokazuje ok. 90 wybranych przez kuratorów dzieł, które nie zostały ułożone w sposób chronologiczny, lecz dają widzowi możliwość oglądania swoistych zestawów, które pozwalają porównać artystów tak zdawałoby się różnych jak Zofia Stryjeńska i czołowy skandalista dwudziestolecia międzywojennego Witkacy. Na wystawie nie brakło dzieł twórców tak znanych jak Józef Pankiewicz i Olga Boznańska, ale ich obrazy prezentowane są nieco inaczej niż zazwyczaj (nie są wyeksponowane jak arcydzieła, ale raczej stanowią jeden z elementów artystycznej mozaiki). Artyści  przełomu wieków XIX i XX, pokazani są obok twórców działających w dwudziestoleciu międzywojennym (formiści), ale i klasyków XX wieku jak Magdalena Abakanowicz czy Wojciech Fangor. Na wystawie jest też miejsce, gdzie prezentowane są prace pojawiające się  "tymczasowo"; obecnie jest tu kilka dzieł znakomitego grafika Jerzego Panka. Aranżacja ekspozycji jest dość ciekawa i pozwala widzowi na własną grę w skojarzenia z dziełami sztuki z różnych epok, stylów czy w odmienny sposób podejmujące  takie tematy jak: "portret", "bryła",  "materia", "muzeum","pejzaż", "martwa natura" czy "forma". Dzięki temu widz może dość swobodnie poruszać się w sztuce, którą przecież nierzadko charakteryzuje wzajemne przenikanie, podobne źródła inspiracji, geneza, a te same wątki opracowywane zostają w sposób skrajnie odmienny. Na krakowskiej wystawie, której tytuł został zaczerpnięty z należącego do zbiorów MN obrazu  malarza Marcina Maciejowskiego warto zwrócić uwagę także na nowe nabytki, które dopełniają zbioru z dawnej galerii sztuki XX i XXI w. Są to m.in. dzieła Józefa Mehoffera, Eugeniusza Zaka, Marii Pinińskiej-Bereś i Zofii Kulik.
Wystawa w tym miejscu będzie eksponowana do wiosny 2019 r., czyli aż do zakończenia ekspozycji "Wyspiański". Wchodząc na wystawę przez zgrzebne paździerzowe wrota nie sposób oprzeć się wrażeniu tymczasowości; pokaz ten prezentowany jest bowiem niczym coś tymczasowego, co podczas muzealnego remontu (który miał w krakowskim Muzeum Narodowym odbyć się już jesienią 2017 r.) ma sygnalizować, że sztuka XX i XXI w. wciąż jest w muzealnych salach pokazywana i wciąż jest żywa.

Foto: mat.pras. MN w Krakowie

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wystawa "Przestrzenie" w Zachęcie - zapowiedź

Wojciech Fangor, Stanisław Zamecznik, Ewa Partum, Zdzisław Jurkiewicz, Maria  Pinińska-Bereś, Teresa Kelm i Zygmunt Krauze — prace tych i innych klasyków  polskiej sztuki współczesnej zobaczyć można będzie na przekrojowej wystawie Przestrzenie  w Zachęcie — Narodowej Galerii Sztuki. Wystawa "Przestrzenie" przybliży ważne zjawisko w sztuce drugiej połowy XX wieku, w którym  tworzywem i tematem realizacji łączących różne media stała się przestrzeń. Termin  environment (ang. — otoczenie) wyprzedza o kilka dekad pojęcie instalacji artystycznej  i charakteryzuje wykreowane przez twórców „światy”, w których zmysły widza poddawane  są działaniu różnych bodźców. Będzie to opowieść o artystycznych eksperymentach, w których  malarstwo łączy się z architekturą, dźwiękiem i działaniami performatywnymi.  W ramach wystawy prezentowanych będzie pięć rekonstrukcji historycznych realizacji  environment, powstałych ponad pół wieku temu — w tym trzy pokaza...

Czekając na SALOME w Operze Wrocławskiej, czyli premiery i zapowiedzi

Na czerwcowej konferencji prasowej w Operze Wrocławskiej zapowiedziane zostały premiery (4 operowe, 2 baletowe) zaplanowane na nadchodzący sezon 2025/2026 oraz spektakle upamiętniające wybitne, lecz nieżyjące już postacie związane z wrocławską Operą: Ewę Czermak ( koncert 30 sierpnia) i Macieja  Krzysztyniaka (8 października).  W latach 1988-2015 Ewa Czermak wykreowała na deskach wrocławskiej sceny wiele pamiętnych ról. Widzowie do dziś wspominają jej sopran liryczny z takich kreacji jak Micaela (Carmen), Mimi (Cyganeria), Hanna (Straszny Dwór), Desdemona (Otello), Pamina (Czarodziejski Flet), Agata (Wolny Strzelec), Zuzanna (Wesele Figara) i wielu innych. B yła również pedagogiem, profesorem wokalistyki na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, gdzie kształciła studentów odnoszących dziś sukcesy na operowych scenach w kraju i za granicą. To właśnie ich występy usłyszymy w trakcie koncertu. Ponadto na skrzypcach towarzyszyć im będzie syn solistki, Adam Czerma...

Rozpakowanie polsko-białoruskiej historii

"Un-packing" to sztuka białoruskiego dramaturga Mikity Iłynczyka  zainspirowana książką Anety  Prymaki-Oniszk "Kamienie musiały polecieć. Wymazywana przeszłość Podlasia". Wieloznaczną, pełną podtekstów, mrocznych  odniesień  do autentycznych historii Podlasia political fiction, wyreżyserowała  Katarzyna Kalwat bardzo subtelnie prowadząc aktorów i tych z zespołu Wrocławskiego Teatru Współczesnego i tych warszawskich (spektakl powstał w koprodukcji z Teatrem Dramatycznym imienia Gustawa Holoubka w Warszawie).  Tytułowe rozpakowywanie rozgrywa się w "tiktokowym domku" posłanki Joanny Jachimczuk  (Ewelina Paszke-Lowitzsch), która nagrywa tu spot wyborczy z uchodźcami w tle; choć powinni być w roli głównej, to jednak sprowadzeni są przez nieco nieogarniętą polityczkę do roli milczących obserwatorów, którzy przez długi czas po prostu siedzą i czekają. Scena zastawiona jest kartonami. Nawet łóżko jest wykonane z kartonów, a uchodźcy są niczym przedmioty porzu...