Przejdź do głównej zawartości

Jeszcze więcej Abakanowicz w Pawilonie Czterech Kopuł


W ubiegłym roku w kwietniu zmarła Magdalena Abakanowicz, jedna z najwybitniejszych  rzeźbiarek współczesnych i niewątpliwie najbardziej znana polska rzeźbiarka naszych  czasów. Jej ogromne kompozycje rzeźbiarskie w 2017 r. można było zobaczyć w kilku miejscach Wrocławia ("Śladami Abakanowicz") - zarówno w Galerii Dworcowej, jak i przed Dworcem Głównym, przy Bastionie Ceglarskim, w wirydarzu Muzeum Architektury, a także przed Synagogą Pod Białym Bocianem czy w Muzeum Współczesnym Wrocław i na wrocławskim lotnisku. Dzieła Abakanowicz można było również obejrzeć w Pawilonie Czterech Kopuł, gdzie jej słynny "Tłum" umieszczono na monumentalnym oszklonym dziedzińcu muzealnym.
Wrocławskie Muzeum Narodowe, którego oddziałem jest Pawilon Czterech Kopuł, dzięki swemu wieloletniemu dyrektorowi Mariuszowi Hermansdorferowi, który był zaprzyjaźniony z artystką, miało w swych zbiorach pokażną grupę dzieł Abakanowicz. Pod koniec 2017 r. za sumę 2 mln zł z dotacji MKiDN zakupiono 14 prac artystki, które kilka dni temu udostępniono publiczności.  Jak poinformował na uroczystym otwarciu  pokazu minister Piotr Gliński, w ministerstwie również znajduje się kilka wcześniej zakupionych instalacji i rzeźb Magdaleny Abakanowicz. Nowe nabytki pokazane zostały w kopule północnej i na tzw. dziedzińcu.

W kopule północnej umieszczono  nowo nabytą grupę pięciu figur z cyklu "Mutanty" z lat 1994-1996 wykonaną z żywicy, worka i metalowego stelażu oraz grupę 6 figur z serii "Ghost, Spooks i Spirits" z 2008 r. z worka i żywicy, które świetne wkomponowały się w monumentalną przestrzeń sal o śnieżnobiałych ścianach, na tle których ustawiono też "Ugłowionego" z 1997-1998 z płótna i żywicy, a także najbardziej znaną chyba grupę rzeźbiarską Abakanowicz "Tłum". W sali obok znajdują się  tkaniny i wcześniejsze  prace autorstwa Abakanowicz.

Na dziedzińcu natomiast do kompozycji "Koło i lina" z 1973 r. dostawiono "Ptaki" oraz nowo nabyte dwie formy z grupy "Wrzeciona" z 1997 r. z gałęzi brzozowych, siatki drucianej i płótna. Przed wejściem do Pawilonu czterech Kopuł stoją dwa stalowe "Ptaki" Abakanowicz, a na tyłach planowany jest Ogród Rzeźb, w którym mają stanąć przeniesione z okolic starego gmachu Muzeum Narodowego figury rycerzy.
Do 25 marca można oglądać w Pawilonie Czterech Kopuł wszystkie nowe dzieła artystki, która w latach 1949-1950 studiowała w PWSSP w Gdańsku, a następnie w Warszawie. Od połowy lat sześćdziesiątych tworzyła w tkaninie wielkie kompozycje przestrzenne zwane abakanami, które po raz pierwszy zaprezentowała na Biennale Tkaniny w Lozannie w 1962 r. Od lat 70. XX w. tworzyła duże zespoły figuralne i prace o strukturze organicznej z tkaniny utwardzanej żywicą, jak również kompozycje z drewna, metalu i kamienia (seie Alteracje, Plecy, Tłum, Embriologia, War Games).
W 1992 r. w konkursie na przedłużenie Wielkiej Osi Paryża wyróżnienie uzyskał jej projekt Architektura arboretalna, w którym zaproponowała koncepcję ekologicznego miasta. Wystawiała na światowych przeglądach sztuki m.in. na wspomnianym już biennale w Lozannie (1962-1976, 1985), na Biennale Sztuki w Wenecji (1968, 1980, 1995) oraz Biennale Sztuki w Sao Paolo (1965, 1979).
 Od 2000 r. eksperymentowała z nowym tworzywem, tworząc z metalowych płyt kompozycje animalistyczne (cykl Ptaki). Kiedyś "Ptaki" stały na ulicy Świdnickiej we Wrocławiu, teraz przeniesiono jedną z prac przed Pawilon Czterech Kopuł, a dwie inne znajdują się w środku, na dziedzińcu.
Dzięki nowym nabytkom wrocławskie muzeum posiada obecnie najcenniejszą i największą (65 dzieł) kolekcję dzieł Magdaleny Abakanowicz.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

„Natchnienie jest czymś ulotnym” – wywiad z krakowską malarką Ewą Kutermak-Madej

Artystyczne spojrzenie: Pochodzi Pani z rodziny artystycznej, czy zawsze wiedziała Pani, że będzie malarką?  Nie chciała się Pani zbuntować? Ewa Kutermak-Madej: Rzeczywiście pochodzę z rodziny artystycznej. Mój ojciec był pedagogiem ASP. Uczył rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Krakowie. Nie wyznaczało to jednak moich przyszłych wyborów. Od wczesnego dzieciństwa towarzyszyłam Tatusiowi, dzierżąc szkicownik, w wypadach na łono natury i biorąc udział w plenerach, które prowadził dla studentów. Zapełnione szkicowniki nie były początkiem dalszej drogi.  Od 4 roku życia brałam udział w teatrzyku, który prowadził znany aktor Jan Niwiński. Z tej „stajni” wyrośli znani aktorzy Monika Niemczyk, Ryszard Filipski, poetka Halina Poświatowska, Mietek Grąbka, Anna Dymna, Jan Frycz.   Nie zdecydowałam się na tę drogę pomimo albo dlatego, że w wieku 9 lat zagrałam główną rolę w „Cudzie w Alabamie” w Starym Teatrze. Świadomie myśląc o przebytyc...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej