Przejdź do głównej zawartości

Beksińskiego mroki podświadomości

Wystawy obrazów Zdzisława Beksińskiego cieszą się zwykle ogromną popularnością. Największy zbiór posiada Muzeum Historyczne w Sanoku, ale i w kilku innych miejscach np. w Nowohuckim Centrum Kultury (w ubiegłym roku została tam otwarta Galeria Beksińskiego), w częstochowskiej Miejskiej Galerii Sztuki, a także w kilku muzeach polskich (np. w Pawilonie Czterech Kopuł we Wrocławiu czy też w nowym Muzeum Śląskim w Katowicach) można podziwiać dzieła mistrza z Sanoka. Od momentu wydania książek o Beksińskim ("Beksińscy" Grzebałkowskiej, "Dziennik" Skocznia) i nakręceniu filmu "Ostatnia rodzina" przeżywamy prawdziwy renesans zainteresowania artystą, który za życia nie był aż tak hołubiony przez krytykę jak dzisiaj, a jego twórczość uchodziła za co najmniej kontrowersyjną. Obecnie malarstwo Beksińskiego pokazywane jest w Muzeum Historii Katowic na wystawie "Mroki podświadomości. Beksiński" wraz z licznymi pamiątkami po artyście pokazującymi go z bardziej prywatnej strony.
Na wystawie można obejrzeć  41 obrazów, 19 rysunków, grafiki i sporej wielkości rzeźbę wypożyczoną z kolekcji BWA w Rzeszowie. Większość prac pochodzi z Muzeum Historycznego w Sanoku, choć są również dzieła wypożyczone z kolekcji prywatnych. Dla wielbicieli talentu Beksińskiego z pewnością najbardziej interesujące będą wyrafinowane kolorystycznie obrazy z grobowcami, ruinami katedr i surrealistycznymi krajobrazami, dzięki którym można zapoznać się z mrocznymi fascynacjami Zdzisława Beksińskiego, natomiast zainteresowani biografią mistrza z Sanoka mogą zobaczyć listy  do przyjaciół z Katowic (m.in. do śląskich artystów: Andrzeja Urbanowicza i Henryka Wańka, który na czerwcowym spotkaniu zorganizowanym w MHK opowiadał o swojej przyjaźni z Beksińskim) oraz prywatne zdjęcia pokazujące życie codzienne artysty.
Ekspozycja czynna do 1 października 2017 r.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

O malarstwie Waldemara Libery

Ekspresjonistyczne, mroczne portrety Waldemara Libery można obecnie oglądać w krakowskiej galerii Floriańska 22 na wystawie "Whateverities of 3D". Postacie, w większości o zdeformowanych twarzach, często z zaciśniętymi ustami i zamkniętymi oczami, zdają się być namalowane zgodne z twierdzeniem słynnego francuskiego ekspresjonisty rosyjskiego pochodzenia Chaima Soutine'a "Deformacja to życie". Waldemar Libera, urodzony  w 1983 roku w Tarnowie, ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest twórcą poruszającym się w szeroko pojętym nurcie ekspresjonistycznym. W jego pracach dopatrzyć się można fascynacji przedwojennymi ekspresjonistami (Kokoschka, Kirchner, Nolde, Rouault), ale też  rozwijającym się po II wojnie światowej abstrakcyjnym ekspresjonizmem spod znaku Bacona i de Kooninga. Bacon jak się wydaje najsilniej oddziałał na Waldemara Liberę, na jego sposób postrzegania postaci ludzkiej...

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...