Przejdź do głównej zawartości

Wiosna na Floriańskiej 22 w Krakowie

Do krakowskiej galerii Floriańska 22 trafić nie jest łatwo, choć znajduje się w samym centrum Krakowa. Adres to znakomity i właściwie każdy kto przyjeżdża do Krakowa w końcu musi się na tej ulicy znaleźć - idąc od Bramy Floriańskiej, mijając Dom Jana Matejki (Floriańska 41), słynną kawiarnię Jamę Michalikową (Floriańska 45) i patrząc w kierunku kościoła Mariackiego łatwo przeoczyć tę galerię, ukrytą w bramie, z której po drewnianych schodkach należy wspiąć się na pierwsze piętro.
Typowa kamienica, jakich wiele przy krakowskim Rynku (nieco dalej, przy Floriańskiej 3, w podobnej mieści się galeria Zderzak) kryje miejsce, gdzie po prostu warto przyjść, by natrafić  na ciekawą wystawę i zanurzając się w panującej tu artystycznej atmosferze podziwiać wystawione  dzieła. Ja obejrzałam tu wystawę rzeźb i obrazów kontrowersyjnego malarza, rzeźbiarza i filmowca Krzysztofa Krzysztofa.
Artysta, urodzony w 1980 r. w Bielsku-Białej, absolwent  zakopiańskiego liceum imienia Antoniego Kenara i warszawskiej ASP (dyplom u prof. Jana Kucza), stypendysta niemieckiego Uniwersytetu Sztuki w Berlinie, związany z marszandem Janem Krugierem i jego galeriami w  Genewie i Nowym Jorku, w 2007 r. mieszkał w San Francisco. Tworzy prace wywołujące nierzadko wielkie  emocje - tak było np. ze "Złotym chłopcem", ustawionym w 2012 r. w alei Róż w Nowej Hucie.
Prace, które możemy oglądać w galerii Floriańska 22 nie mają w sobie jednak prowokacyjnych ani kontrowersyjnych pierwiastków.
Obrazy w żywych soczysto zielonych i błękitnych tonacjach zdają się zapowiadać wiosnę. Delikatnie zarysowane niemal abstrakcyjne nagie postacie wynurzające się z tła są niczym obserwowani w pełnym słońcu spacerowicze w przepięknym ogrodzie przy krakowskim Muzeum Archeologicznym, gdzie pośród drzew i krzewów późną wiosną cieszyć można oczy  porośniętą roślinami przestrzenią otoczoną historycznymi murami, powyżej których na horyzoncie widać fragmenty wawelskiego wzgórza.
Rzeźby Krzysztofa Krzysztofa  przedstawiające  "palczaste" formy drzew stojących na łysych, gładkich konarach albo lśniące wypolerowanymi powierzchniami drapieżne kształty ni to ptaków ni to stworów rodem z dzieł katalońskiego artysty Joana Miro, są jak gdyby ostatnim zimowym akcentem i doskonałym "surowym" tłem dla wiosennych obrazów, których jasne nasycone kolory urzekają przenikającymi się barwnymi plamami.
Las, drzewa, gałęzie - tworzą w galerii swoistą przestrzeń, która widza może pobudzić do refleksji nad przemijaniem (pór roku, życia), ale i odradzaniem się, nad symbiozą form malarskich i rzeźbiarskich, a wreszcie nad ludzką potrzebą piękna - oglądając te dzieła z bliska, wchodząc w bliski kontakt z nimi, przyglądając im się z ciekawością, przychodzi mi na myśl, że sztuka wciąż może prowadzić w świat piękna, wciąż może być źródłem doznań dla zwykłego, zagonionego człowieka, który przy takich pracach może zatrzymać się, popatrzeć, pomyśleć, zastanowić się, zanim ruszy dalej - zwiedzać, zaliczać kolejne krakowskie zabytki, kawiarnie, restauracyjki.
Galeria Floriańska 22 to miejsce, do którego warto zajrzeć. Cieszę się, że je odkryłam i z pewnością jeszcze tu wrócę.
Ekspozycja czynna do 3 marca 2017 r.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

„Natchnienie jest czymś ulotnym” – wywiad z krakowską malarką Ewą Kutermak-Madej

Artystyczne spojrzenie: Pochodzi Pani z rodziny artystycznej, czy zawsze wiedziała Pani, że będzie malarką?  Nie chciała się Pani zbuntować? Ewa Kutermak-Madej: Rzeczywiście pochodzę z rodziny artystycznej. Mój ojciec był pedagogiem ASP. Uczył rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Krakowie. Nie wyznaczało to jednak moich przyszłych wyborów. Od wczesnego dzieciństwa towarzyszyłam Tatusiowi, dzierżąc szkicownik, w wypadach na łono natury i biorąc udział w plenerach, które prowadził dla studentów. Zapełnione szkicowniki nie były początkiem dalszej drogi.  Od 4 roku życia brałam udział w teatrzyku, który prowadził znany aktor Jan Niwiński. Z tej „stajni” wyrośli znani aktorzy Monika Niemczyk, Ryszard Filipski, poetka Halina Poświatowska, Mietek Grąbka, Anna Dymna, Jan Frycz.   Nie zdecydowałam się na tę drogę pomimo albo dlatego, że w wieku 9 lat zagrałam główną rolę w „Cudzie w Alabamie” w Starym Teatrze. Świadomie myśląc o przebytyc...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...