Przejdź do głównej zawartości

Anioły tkane z czułością - wystawa Marii Gostylli-Pachuckiej

Maria Gostylla-Pachucka to polska tkaczka, malarka, uczennica Eugeniusza Gepperta, która obroniła dyplom na wrocławskiej ASP w 1960 r. Od 1972 do 1989 r. związana była z tkacką grupą "10x tak" działającą we Wrocławiu. Potem związała się z francuskimi tkaczkami i od lat 90. należy do grupy "Fil en Main" (dosłownie - Nitka w ręce). W 1994 r. jako jedyna Polka uczestniczyła w I Międzynarodowym Festiwalu Tkaniny we Francji.
Zafascynowana kulturą i sztuką francuską zwiedziła okręg Perigord, a szczególnie tamtejsze jaskinie z naskalnymi malowidłami zwierzęcymi, co wywarło wpyw na jej wielkie przestrzenne gobeliny o tematyce animalistycznej odzwierciedlające odkrycia archeologiczne w grocie Lascaux. Kilka lat temu w krakowskim Muzeum Archeologicznym można było obejrzeć niezwykłą wystawę tych prac.
Obecnie we wrocławskim Klubie Muzyki i Literatury możemy obejrzeć gobeliny z cyklu Anioły oraz z cyklu Witraże. Niewielka sala szczelnie wypełniona anielskimi postaciami, o twarzach rodem z ikon Rublowa, a także nieruchomych mistycznych sylwetkach, które czasem jakby zsuwały się z gobelinów... Trudne technicznie tematy, niezwykła precyzja wykonania, tkactwo artystyczne najwyższej urody. I szkoda, że tylko taka mała  i tak słabo reklamowana wystawa, bo Maria Gostylla-Pachucka tworzy piękno, które mogłoby wypełnić dużo większe przestrzenie. Chętnie obejrzałabym jej prace w muzeum albo dużej galerii. Wystawę warto obejrzeć w Klubie Muzyki i Literatury przy ulicy Kościuszki 10 we Wrocławiu.
Ekspozycja czynna do 18 stycznia 2017 r.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

„Natchnienie jest czymś ulotnym” – wywiad z krakowską malarką Ewą Kutermak-Madej

Artystyczne spojrzenie: Pochodzi Pani z rodziny artystycznej, czy zawsze wiedziała Pani, że będzie malarką?  Nie chciała się Pani zbuntować? Ewa Kutermak-Madej: Rzeczywiście pochodzę z rodziny artystycznej. Mój ojciec był pedagogiem ASP. Uczył rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz ASP w Krakowie. Nie wyznaczało to jednak moich przyszłych wyborów. Od wczesnego dzieciństwa towarzyszyłam Tatusiowi, dzierżąc szkicownik, w wypadach na łono natury i biorąc udział w plenerach, które prowadził dla studentów. Zapełnione szkicowniki nie były początkiem dalszej drogi.  Od 4 roku życia brałam udział w teatrzyku, który prowadził znany aktor Jan Niwiński. Z tej „stajni” wyrośli znani aktorzy Monika Niemczyk, Ryszard Filipski, poetka Halina Poświatowska, Mietek Grąbka, Anna Dymna, Jan Frycz.   Nie zdecydowałam się na tę drogę pomimo albo dlatego, że w wieku 9 lat zagrałam główną rolę w „Cudzie w Alabamie” w Starym Teatrze. Świadomie myśląc o przebytyc...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...