Przejdź do głównej zawartości

Najlepsza dziesiątka, czyli podsumowanie 2015 roku

Miniony rok nie rozpieszczał miłośników sztuki w Polsce obfitością wystaw, jednak spośród wielu ekspozycji można wyodrębnić kilka niezwykle interesujących. Spośród ponad setki wystaw jakie miałam okazję w ubiegłym roku obejrzeć, nie zawsze znajdując uzasadnienie do opisania ich na blogu, wybrałam dziesięć, które ułożyłam w stylu "the best of".
Brałam pod uwagę przede wszystkim wartość artystyczną prezentowanych dzieł i aranżację wystawy, bogactwo treści i idei twórczych oraz nowatorstwo (w przypadku sztuki najnowszej). Osoby pasjonujące się  sztuką  dawną niestety nie miały w 2015 roku zbyt wielu okazji do ekscytacji - ekspozycji tego rodzaju nie było zbyt wiele, jednak te które się odbyły robiły na widzach ogromne wrażenie, o czym świadczyły prawdziwe tłumy szturmujące muzea. Jak widać potrzeba obcowania z dawnymi dziełami jest wciąż bardzo duża.
Przy ustalaniu najlepszej dziesiątki nie brałam pod uwagę nowych aranżacji muzealnych galerii - Pałacu Erazma Ciołka w Krakowie po wielkim remoncie,  galerii sztuki średniowiecznej w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, czy niedawnego (grudzień) otwarcia Galerii Śląskiej Sztuki Sakralnej w Muzeum Śląskim w Katowicach.
Nie uwzględniłam również ekspozycji dzieł Olgi Boznańskiej w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdyż była ona dla mnie raczej powtórką wydarzenia jakie zrobiło prawdziwą furorę w roku 2014 (o czym pisałam w ubiegłorocznym podsumowaniu), kiedy to pokaz w krakowskim muzeum przyciągnął tłumy i niejako oddał hołd artystce, której  związki ze znakomitymi artystami np. francuskimi zostały dogłębnie przeanalizowane i znalazły odzwierciedlenie w aranżacji ekspozycji.
A zatem:
Numer jeden - "Ottomania. Osmański Orient w sztuce renesansu" - Muzeum Narodowe w Krakowie.
Numer dwa - "Lech Majewski.Podziemne słońce" - Muzeum Śląskie w Katowicach
Numer trzy -"Tadeusz Kantor. Cholernie spadam" - Cricoteka w Krakowie
Numer cztery - "Andrzej Wróblewski. Recto/Verso. 1948-1949, 1956-1957" - Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
Numer pięć - "Nie tylko tulipany. Państwowe Muzeum w Schwerinie gościnnie w Muzeum Narodowym w Szczecinie"  - Muzeum Narodowe w Szczecinie
Numer sześć - "Witkacy i kobiety - nienasycenie" Muzeum Historii Katowic w  Katowicach
Numer siedem - "Malarze z Normandii"- Centrum Kultury Zamek w Poznaniu
Numer osiem - "Mistrzowie pastelu" - Muzeum Narodowe w Warszawie
Numer dziewięć -"Grzech. Obrazy grzechu w sztuce europejskiej od XV do pocz. XX wieku" - Muzeum Narodowe w Gdańsku
Numer dziesięć -"Księgi artystyczne. Zbigniew Makowski" - Muzeum Narodowe we Wrocławiu
Ponadto ze względu na szczególne walory poznawcze i edukacyjne, a także z uwagi na nowatorskie podejście do tematu chciałabym wyróżnić dwie ekspozycje: "Mit Galicji" w Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie oraz ekspozycję "Stwórcze ręce" w Muzeum Narodowym we Wrocławiu.
W zakresie sztuki współczesnej za wyróżniające się osobowości młodych twórców uważam: Honoratę Martin i Sebastiana Łubińskiego.
Niestety w ubiegłym roku nie obejrzałam żadnej ekspozycji  zbiorowej twórców polskiej sztuki najnowszej, która pokazywałaby jakieś określone nowe trendy zaznaczające się w sztuce.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

O malarstwie Waldemara Libery

Ekspresjonistyczne, mroczne portrety Waldemara Libery można obecnie oglądać w krakowskiej galerii Floriańska 22 na wystawie "Whateverities of 3D". Postacie, w większości o zdeformowanych twarzach, często z zaciśniętymi ustami i zamkniętymi oczami, zdają się być namalowane zgodne z twierdzeniem słynnego francuskiego ekspresjonisty rosyjskiego pochodzenia Chaima Soutine'a "Deformacja to życie". Waldemar Libera, urodzony  w 1983 roku w Tarnowie, ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jest twórcą poruszającym się w szeroko pojętym nurcie ekspresjonistycznym. W jego pracach dopatrzyć się można fascynacji przedwojennymi ekspresjonistami (Kokoschka, Kirchner, Nolde, Rouault), ale też  rozwijającym się po II wojnie światowej abstrakcyjnym ekspresjonizmem spod znaku Bacona i de Kooninga. Bacon jak się wydaje najsilniej oddziałał na Waldemara Liberę, na jego sposób postrzegania postaci ludzkiej...

Jubileuszowa premiera we Wrocławskim Teatrze Lalek – zapowiedź

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

Lekarz was zeżre na kolację, czyli o "Złej dziewczynce"

  Premiera "Złej dziewczynki" we Wrocławskim Teatrze Lalek zasłużenie została nagrodzona wielkimi brawami widzów i tych małych i tych dorosłych, choć treści, które były w spektaklu poruszane do najbłahszych nie należały. Trudna tematyka relacji między pierwszakami w szkole podstawowej, w której pojawia się kłopotliwa, nowa uczennica, zadająca raniące wszystkich pytania, nie rozumiejąca słów "o tym się nie mówi", w momentach stresu przemieniająca się w smoczą bestię, doprowadzającą do płaczu inne dzieci, pokazana została w niezwykle nowoczesny sposób, tak by bawiąc widzów, zwracać ich uwagę na problemy, z którymi niemal każdy kto chodził lub chodzi do szkoły się zetknął w mniejszym lub większym stopniu. Adresowana do dzieci powyżej 7 roku życia sztuka w reżyserii Jakuba Krofty na podstawie tekstu Marii Wojtyszko to kolorowy, rozbuchany emocjonalnie światek dzieciaków, które nie są idealne (nawet ta z bohaterek o znaczącym imieniu Idealka), ale jakoś ze sobą funkcj...