Artystyczne spojrzenie

 Ania (Anna Makowska - Kowalczyk) stoi przed czerwoną kurtyną na Dużej Scenie Wrocławskiego Teatru Lalek i patrząc na zaczarowany zegarek rozmawia z dziecięcą publicznością. Wyobraźcie sobie, że czas cofa się i Ania ma znów 11 lat i boi się ciemnosci. Baba Jaga wykorzystuje to i narzuca jej na głowę papierową torbę z wyciętymi otworami na oczy i porywa dziewczynkę do swego bajkowego domku w zaczarowanym lesie, gdzie toczy się akcja spektaklu "Wyobraź sobie...". W dodatku Ania ma nogę w gipsie, więc jej możliwości poruszania się są ograniczone. Trafia zatem do świata zaczarowanych bajek Juliana Tuwima, a potem przenosi się do poetyckiej leśnej krainy wierszy Słowaka Jana Sedala i Czecha Ivana Wernischa. W tuwimowym lesie (warto zwrócić uwagę na fantastyczną scenografię Simony Rybakovej) pojawia się mnóstwo zwierzęcych postaci w niezwykłych kostiumach. Kot w wykonaniu Sławomira Przepiórki w czarnym kostiumie niczym Graf Drakula wyleguje się w cynowej wannie, deklamuje wiersze (...

  "Sen nocy letniej" w Operze Wrocławskiej to nie tylko znane i uwielbiane przez publiczność dzieło Szekspira,  ale i  muzyczna uczta skomponowana z utworów Feliksa Mendelssohna oraz współczesna opowieść o młodości, pragnieniach i chaosie uczuć w reżyserii i choreografii znakomitej choreografki Anny Hop. 13 czerwca 2026 roku na scenie Opery Wrocławskiej odbędzie się premiera baletu „Sen nocy letniej”. Nowa inscenizacja, przygotowana specjalnie dla zespołu Baletu Opery Wrocławskiej, łączy świat Szekspira z muzyczną wyobraźnią Mendelssohna, przenosząc klasyczną historię w przestrzeń bliską współczesnym emocjom, relacjom i doświadczeniom młodych ludzi. „Sen nocy letniej” to jedno z tych dzieł, które nie tracą świeżości mimo upływu czasu. Komedia Szekspira – pełna miłosnych pomyłek, snów, przemian, iluzji i magicznych interwencji – od wieków inspiruje twórców teatralnych, muzycznych i choreograficznych. W Operze Wrocławskiej historia ta powraca jako pełnowymiarowy s...

    2026 to dla Wrocławskiego Teatru Lalek bardzo ważny – jubileuszowy – rok, w którym obchodzone jest 80-lecie WTL. Teatr chce uczcić nie tylko  swoją długą historię jako instytucji, lecz przede wszystkim osiem dekad ciągłego rozwoju, konsekwentnego budowania programu  artystycznego i pracy na rzecz misji edukacyjnej i społecznej.  Premiera „Wyobraź sobie…” wraz z uroczystą Galą i otwarciem 8. Przeglądu Nowego Teatru dla Dzieci to kluczowe wydarzenia obchodów. Ten jubileuszowy program ma być przede wszystkim spotkaniem: mieszkańców Wrocławia, obecnych i byłych pracowników, współpracowników i przyjaciół  Wrocławskiego Teatru Lalek, a także przedstawicieli władz oraz zaproszonych gości.  W trakcie uroczystej Gali zostaną uhonorowani pracownicy, których wieloletni wysiłek i zaangażowanie stworzyły fundamenty artystycznej tożsamości teatru. O spektaklu: WYOBRAŹ SOBIE... adresowany jest dla dzieci powyżej 9 roku życia. W zapowiedzi spektaklu czytamy:...

  Wrocławski Teatr Pantomimy rozpoczął próby do „Spektaklu niespodzianki” [tytuł roboczy] w reż. Anny Karasińskiej. Premiera 26 czerwca.  Z okazji jubileuszu 70-lecia Wrocławskiego Teatru Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego nie może zabraknąć niespodzianek. Projekt Anny Karasińskiej będzie jedną z nich. Do samego końca widzowie nie dowiedzą się o czym będzie przedstawienie. Za ten tajemniczy projekt, odpowiadać będzie Anna Karasińska, reżyserka filmowa i teatralna, debiutująca w TR Warszawa spektaklem „Ewelina płacze". Spektakl okazał się odkrywczym i świeżym debiutem, który gościł na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje” w Katowicach, a także na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym "Boska Komedia" w Krakowie. Tym razem Anna Karasińska połączy swoje nowatorskie spojrzenie na teatr z zespołem pantomimy.  „W trakcie pracy skupiam się przede wszystkim na tym, jakie doświadczenie mają mieć widzowie i jak je osiągnąć. Moje prace nie są spektaklami, ani ...

  V Festiwal Teatru na  Faktach POZIOM ZERO odbędzie się w dniach 11-14.06.2026 w Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu Grotowskiego w Sali Teatru Laboratorium Instytutu Grotowskiego Jakub Tabisz, dyrektor artystyczny festiwalu, w tekście kuratorskim tegorocznej edycji odwołuje się do kategorii „poziomu zero”,  która „w teatrze dokumentalnym oznacza, że historię znajdujemy u źródła, że jest pragnieniem dotarcia do prawdy. Ale to niemożliwe: nie ma prawdy absolutnej, możemy być tylko najbliżej jak się da osobistego przeżycia danego człowieka. W efekcie czujemy, że bohater, grany przecież przez aktora, w zagadkowy sposób staje przed nami na scenie. Być może to właśnie w indywidualnym ludzkim języku, w jego rozlicznych potknięciach i paradoksach kryje się magia tego przeniesienia. Najtrudniejsze jest uchwycenie tych wszystkich codziennych drobnostek, pauz, ciszy, westchnięć i wspomnień ukrytych w słowach." –  Chciałbym by teatr, który wam przedstawimy podczas festiwal...

Po dwóch  monodramach "On (Baz)Air" Rafała Derkacza (grudzień 2025) i "Za ładna" Magdaleny Szczerbowskiej (luty 2026) Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu przygotował  jeszcze jedną  interesującą premierę - "Reniferka" według tekstu szkockiego aktora i komika Richarda Gadda, opartego na jego własnych przeżyciach z początków kariery. Tekst ten stanowił najpierw źródło monodramu granego przez Gadda w Edynburgu, a następnie posłużył za kanwę netflixowego miniserialu, który cieszył się dużą popularnością.  Na deskach wrocławskiego Capitolu na Scenie Restauracja mogliśmy 15 maja obejrzeć polską wersję "Reniferka" wyreżyserowaną przez Filipa Kowalczyka z brawurową rolą Jana Kowalewskiego, z mocnym, choć jedynie głosowym, wsparciem fantastycznej Emose Uhunmwangho.  Kowalewski to, podobnie jak bohater monodramu Gadda, młody aktor. Jest znany capitolowej  publiczności np. z roli Romea w spektaklu "Romeo i Julia"  w reżyserii Jana Klaty. W "R...

  Ceramiczne pingwiny, małpy, gazele, ryby, siłacze i seksbomby powszechnie zdobiły meblościanki w polskich mieszkaniach przez niemal cały okres PRL-u. Te niewielkie rzeźby zrobiły furorę w Polsce i za granicą i do dziś budzą zachwyt miłośników designu.  Wystawa w Muzeum Rzeźby w Królikarni pokazuje ich prototypy, opracowane w połowie lat 50. XX wieku w Zakładzie Ceramiki i Szkła Instytutu Wzornictwa Przemysłowego (IWP) w Warszawie, skąd potem trafiły do masowej produkcji. To pierwsza tak szeroka prezentacja zbioru z kolekcji Muzeum: można zobaczyć aż 152 figurki.  W historii polskiego wzornictwa wyraźnie zapisało się powołanie w 1950 roku Instytutu Wzornictwa Przemysłowego. Powstawały tam projekty mebli, tkanin i odzieży, a od 1955 roku – ceramiki, która niebawem miała na dobre rozgościć się na meblościankach w całej Polsce i wyznaczać nowoczesne trendy. Wzory figurek tworzyli w IWP rzeźbiarze: Henryk Jędrasiak, Mieczysław Naruszewicz, Hanna Orthwein i Lubomir Tomaszewsk...